— 630 — 



Hars. 



Ook harszeep-oplossingen zijn als sproeimiddel aangewend, en 

 ofschoon de harszeep, die ,op de insectenlarven indroogt en de 

 tracheeën afsluit, niet zoozeer een vergift, als wel een mechanisch 

 werkend middel is, moet ze hier toch vermeld worden, omdat zij 

 kort geleden door Kirchxer krachtig is aanbevolen als middel 

 tegen de „trekmaden" (de rupsjes van Hijponomenta matinella 

 Zell.) der ooftboomen. Het voorschrift afkomstig van Labarde, 

 luidt: Los 200 G. bijtende natron in 3 L. water op, breng 1.5 

 KG. hars in deze oplossing en verhit op een zwak vuur, tot de 

 hars is opgelost. Yoeg dan nog 3 L. water toe en giet door een 

 metalen zeefje, om eventueele verontreinigingen van de hars te 

 verwijderen. Voeg dan toe 1 L. 22 procentige ammoniak. De nu 

 verkregen geconcentreerde vloeistof moet voor het gebruik tot 100 

 L. verdund worden. Kirchner raadt aan het mondstuk van de 

 sproeipijp vlak bij het nest te brecgen en dan krachtig te spuiten. 

 Men moet de bewerking uitvoeren bij zonnig, stil weer, zoodra de 

 nesten een opvallende grootte hebben bereikt, maar voordat de 

 rupsen zich verpoppen. 



Ook tegen andere in spinsels levende rupsen, kan men het 

 middel gebruiken ; door Amerikaansche phytopathologen worden 

 harszeepbesproeiingen bovendien tegen bladluizen en de roode 

 mijt (Tetramjchus ielarius L.) aanbevalen. 



Yeel nader dan besproeiingsmiddelen komen berookingsmiddelen 

 aan het ideaal, dat wij ons van een contactgift vormen. Gasvor- 

 mige stoffen dringen door waar men met een sproeitoestel niet 

 komen kan; in de opgerolde randen en kroeze plekken, die 

 veelal aan het gebladerte van door bladluizen bewoonde planten 

 worden aangetroffen, en in de schorsspleten waar de bloedluis zich 

 terugtrekt. Over tabaksrook spraken wij reeds met een enkel 

 woord. Blauwzuurgas is veel minder beperkt in zijn pernicieuze 

 werking en daardoor uitstekend geschikt ter berooking van de 

 zooveel taaiere schildluizen. Het gebruik van blauwzuur ter ont- 

 smetting van planten is van Amerikaanschen oorsprong. Boomen 

 in bladerloozen toestand hebben er niet van te lijden, groene 

 plantendeelen wel, als men een zekere concentratiegrens overschrijdt, 

 maar het dierlijke organisme is tegen de inademing zelfs van ge- 

 ringe sporen niet bestand ; het is eon sterk werkend zenuwgift. 



