— 656 — 



toch in menig opzicht. De peulen zijn langer en dikker. De 

 ^aden zijn grooter en hebben meestal een vrij sterk uitgesproken 

 vierkanten vorm. Voorts zijn ook de bloemen grooter. In andere op- 

 zichten stemt deze groep met de vorige overeen. De peul is recht-rol- 

 rond, meestal afstaand en tegen het rijpen wordt de peulwand hard. 

 Het gewas is evenzeer neerliggend. 



De derde groep bestempelen wij met den naam van dadap-groep- 

 Deze groep is in menig opzicht zeer karakteristiek. In tegenstel- 

 ling met de beide eerstgenoemde groepen, vertoonen de peuleu hier 

 «en meest gekromde, min of meer plat samengedrukten vorm, terwijl de 

 lengte der peulen in den regel die der peulen van de roedji-groep 

 overtreft. De zaden hebben evenzeer een bij zonder kenmerkenden vorm. 

 Zij zijn namelijk gewoonlijk vrij sterk samengedrukt met een ronde 

 tot hoekigen vorm. De zadeen zijn vrij wat grooter dan de roedji of 

 landeszaden. De peulen zijn niet afstaand maar nemen een meer 

 of minder hangende stand aan ten opzichte van den bloemsteel. De peul- 

 wand wordt bij het rijpen meestal wel harder, maar niet in die ma- 

 te als bij groep II het geval is. Het gewas is doorgaans neerliggend. 



De 4e en 5e groep zija in menigerlei punt zeer nauw verwant. 

 De 4e groep geven wij den naam van pandjang-, de 5e groep van be- 

 loetgroep. Beide groepen bevatten typen met zeer lange peulen, 

 welke een lengte van 85 c.M. kunnen bereiken. Bij den pandjang- 

 groep hebben wij echter in den proeftuin ook vertegenwoordigers 

 staan, waarvan de peulen ternauwernood de lengte van de peulen van 

 <le 2e groep bereiken. De zaden van beide groepen zijn steeds lang- 

 werpig niervormig, en zijn in de meeste gevallen groot te noemen. 

 De peulen zijn in jongeren toestand steeds onregelmatig cylindrisch. 

 Bij ouder worden blijft de peulwand een groote souplesse behouden. 



De beloetgroep bezit echter veel dikkere peulen, die tegen het 

 rijpen een sterk ingesnoerde vorm aannemen, terwijl de pandjang- 

 groep zeer dunne, smalle peulen heeft, waarbij de insnoering tus- 

 schen de zaden minder duidelijk te voorschijn treedt. De tot bei- 

 de groepen behoorende typen zijn allen windend. 



De tot eenzelfde groep behoorende typen laten zich volgens 

 verschillende kenmerken onderscheiden, waaronder meerdere zoo- 

 genaamde variëteitsken merken (in den de "S'riessciiex zin). Bij alle 

 groepen komen witbloemige variëteiten voor. Hierbij geldt het 

 sleehts een verlies van de violette of purpere verkleuring der 

 soort, maar de plaatselijke gele pigmentatie op de vlag blijft steeds 



