— 634 — 



carabium gaande voortjes getrokken. In deze voortjes mon- 

 den uit, onder een hellingshoek van pi. m. 30 graden, de tap- 

 wonden, welke een lengte hebben van 10— 15 cM. Deze tap- 

 wonden kunnen paarsgewijze tegenover elkander staande 

 geplaatst worden of, onder elkander (fig. III a en III b.) Deze 

 stellen voor een opengevouwen baststuk van den stam. 



De horizontale afstand der tapwonden bedraagt 20—25 cM. 

 Wat de hoogte betreft, waarop getapt wordt, zoo wordt deze 

 meestal 5—6 voet genomen, dus zoover als een inlandsche 

 arbeider reiken kan, zonder van een ladder gebruik te ma- 

 ken. De wonden worden om den anderen dag aan den bene- 

 denkant aangesneden met bijzondere aftapmessen, waar- 

 over later meer. Bij voorzichtig aftappen worden het eerste 

 jaar de wondrijen 1, 3, 5, 7, enz. en het tweedejaar de tegen- 

 overgestelde rijen 2, 4, 6, 8, enz. aangesneden. Het derde jaar 

 worden de wonden vlak onder die van het eerste jaar aan- 

 gebracht, het vierde jaar onder die van het tweede enz. 

 Bij voorzichtig aftappen worden de wonden ook niet meer 

 dan 10 maal per seizoen aangesneden. De opbrengsten 

 kunnen natuurlijk aanzienlijk worden vermeerderd door 

 meermalen in het jaar af te tappen en de tappingsduur 

 zooveel langer te nemen, door bijv. in stede van de won- 

 den 10 maal, 20 of 30 maal aan te snijden. Het is de vraag 

 hoe de boomen dat op den duur verdragen. 



Het uitstroomende melksap wordt 

 in eigen gemaakte zinken peper-huis- 

 jes (flg. IV) of fabriekmatig vervaardig- 

 de bakjes opgevangen. Daartoe wordt 

 onder aan elk gootje een bakje be- 

 vestigd of op verschillende hoogten 

 meerdere, teneinde stolling van het 

 melksap onderweg te voorkomen. In 

 de bakjes wordt van te voren een 

 •J^ U weinig water gedaan. 



Een nadeel van deze methode is dat 

 het oppervlak van den stam een onef- 



