— 21 — 



z. g. klapperratteD. In Teysmannia 1901 komt op bl. 229 

 een opstel voor van Dr. Koningsberger over de dierlijke 

 vijanden van den klapper. Hij zegt: het bovengenoemde 

 vraatzuchtige, maar sierlijke diertje is in het geheel geen 

 rat, maar een eekhoorn, in de wetenschap bekend als Sciu- 

 rus notatus Bodd.; de inlanders noemen hem bad j ing. 



Teneinde een partij van die badjings op te ruimen wordt 

 er dikwijls jacht op gemaakt. Het gaat niet gemakkelijk, 

 ze geheel uit te roeien ; altijd blijven er nog genoeg over 

 om belangrijke verwoestingen in de klappers aan te richten. 



Er is echter een afdoend middel tegen, hierin bestaan- 

 de, dat men een broeden blikken band wat hoog rondom 

 den stam bevestigt. Over deze versperring kunnen de diertjes 

 niet heen ; tevens moet dan echter gezorgd worden, dat 

 de bladeren niet tegen die van andere boomen hangen, 

 anders springen de badjings van den eenen boom op den 

 anderen. In West-Indië wordt dit middel met succes toe- 

 gepast; volgens de planters worden de kosten, aan de 

 bestrijding besteed, reeds in het eerste jaar vergoed door 

 de grootere productie. 



In de „Philippine Agricultural Review" geeft Barret een 

 uitvoerige beschrijving met afbeeldingen van de voornaam- 

 ste kevers, die de klappers aantasten, tevens geeft hij 

 middelen ter bestrijding aan. 



Aanzienlijke verliezen zijn in de Antillen, in Cuba en 

 elders geleden door het z. g. „bud rot". De ziekte is nog 

 niet voldoende bekend. Aan het Landbouw-Departement in 

 Washington wordt er een uitvoerige studie van gemaakt. 

 De talrijke middelen, er tegen aanbevolen, zijn, zoolang 

 de oorzaken van het ontstaan der ziekte nog niet geheel 

 bekend zijn, slechts onder voorbehoud aan te nemen. 



Een planter geeft den raad, zout in den top der boomen 

 te brengen, zooals men dat hier in Indië weldoet; moge- 

 lijk, dat zulks als voorbehoedmiddel eenig nut heeft, als de 

 rotting in het hart al begonnen is, zal het weinig helpen. 



W. 



