- 36 — 



mylcocaïne en isatropylcocaïne. Uit deze beide laatste 

 is het mogelijli cocaïne te bereiden. Het totaal alkaloïd- 

 gehalte gaat met toenemenden ouderdom van het blad in 

 't begin sterk en daarna langzaam achteruit. De eerste 

 twee blaadjes van eiken tak, waar zich het alkaloïd voor- 

 namelijk vormt, zijn dus de voornaamste. 



Wat de cultuur betreft, voor deze zijn de omstandigheden 

 het gunstigst op een hoogte van 400 — 600 M. In de 

 volle zon groeit de coca het best, maar ook nog goed in 

 tamelijk dichte schaduw, ofschoon dan de bladproductie 

 minder is, waartoe ook droogte kan bijdragen, zoodat een 

 voortdurend vochtig klimaat het beste is. Daar de bast, 

 het hout en de vruchten bijna geen alkaloïd bevatten, 

 moet men dus zorgen, zooveel mogelijk blad te verkrijgen, 

 evenals bij de theecultuur. 



Voor een aanplant gebruikt men liefst versche zaden, 

 welke met houtskoolpoeder vermengd verzonden kunnen 

 worden; ze verliezen meestal na 2 tot 3 weken hun kiem- 

 kracht, ontkiemen daarentegen in verschen toestand zeer 

 gemakkelijk. Het is raadzaam, ze tegen zonnestralen te 

 beschermen, door gebruik te maken van overdekte kweek- 

 bedden. Als men te veel giet, worden de zaden gemak- 

 kelijk door schimmels aangetast. Na 2 tot 3 weken ont- 

 kiemen de zaden. 



Na 2 tot 3 maanden hebben de plantjes een grootte 

 van 15 cM. en kunnen uitgeplant worden, hetgeen ge- 

 schiedt zonder kluit, als tjaboetan, met zoo mogelijk wat 

 stalmest in elk plantgat. 



Het plantverband hangt af van de wijze van cultuur: 

 bij een zelfstandige cultuur is het beste 4x3 voet, bij een 

 tiisscJtencultmir waartoe de coca bizonder geschikt is, 

 plant men het best op 3 voet van elkaar heggen van 

 cocaplantjes, die zelf 2 voet van elkaar staan. 



Binnen het jaar heeft men meestal reeds produkt van de 

 coca. Reeds na 8 tot 12 maanden kan men met oogsten be- 

 ginnen, maar men moet den eersten pluk meer als snoei aan- 



