Boekbeschouwiiig:. 



Dr. S. H. Koorders, „Oprichting 

 eener Ned. Indische Vereeniging tot 

 Natuurhescherming", uitgeg. door 

 het N.I. Landbouw-svndicaat. 



„Niets voor Indië", zal menigeen geneigd zijn, schou- 

 derophalend te zeggen. „Zoo iets is goed voor een land 

 als Nederland, waar men zich behelpen moet met een 

 stuk of wat planten- en diersoorten, die iedereen kent 

 omdat het er maar zoo weinig zijn, en waar een klimaat 

 heerscht, dat het er op schijnt toe te leggen, al wat 

 organisch leven is, zooveel mogelijk afbreuk te doen. Maar 

 hier, waar de natuur, als men niet oppast, in een mini- 

 mum van tijd alle werk van menschenhand vernietigt, 

 waar een verlaten fort in weinig jaren door den planten- 

 groei onvindbaar wordt, waar de rajaps kanonnen en 

 rijksdaalders opeten, waar dag in dag uit fabelachtige 

 aantallen echte, of althans erg op echte lijkende, ratte- 

 staarten tegen spotprijzen kunnen worden opgekocht zonder 

 dat de voorraad mindert, hier hoeft men toch waarlijk 

 niet aan nsitnurbescherming te denken. 



En buitendien, zoo iets is nu heelemaal niets voor Indië". 



Dit laatste „argument" doet dan de deur dicht, gelijk 

 het al menige deur dicht gedaan heeft, die, als men wat 

 verder doorgedacht had, gerust open had kunnen blijven 

 om een, bij nadere beschouwing volstrekt niet verwerpelijk 

 denkbeeld binnen te laten. 



Gaan wij dus, om de aangeduide fout te vermijden^ 



