— 61 — 



deniya over Hevea-kanker het woord gevoerd had. Sindsdierr 

 weten wij meer van deze ziekte, maar de groote moeihjkheid 

 bhjft nog altijd het herknenen van de eerste verschijnselen. De 

 uitwendige teekenen zijn in den regel niet in het oog vallend: 

 de bast wordt iets donkerder van kleur, en in meer gevorderde 

 gevallen wordt een bruin vocht afgescheiden. Bij afschaven 

 van de kurklaag treedt in plaats van de groene een zwarte 

 laag te voorschijn. Zieke plekken zijn grijs, rood of vuilrood, 

 meestal begrensd door een duidelijken zwarten rand. De 

 ziekte begint in de buitenste bastlagen en dringt vandaar door 

 naar binnen; zij verspreidt zich sneller in verticale dan in 

 horizontale richting. Het hout onder een zieke plek is ver- 

 kleurd, hoofdzakelijk door andere schimmels dan de ziektever- 

 wekker. Zieke bast verspreidt een specialen geur. B o e b o e k 

 komt veel in zieke boomen voor, en, naar het schijnt, uit- 

 sluitend in boomen, waarvan de bast op de eene of andere wijze 

 gedood is. 



Petch wijst er verder op, dat hij op grond van zijn erva- 

 ringen bij den cacaokanker het vanzelf genezen van kanker- 

 plekken bij Hevea altijd voor onmogelijk gehouden heeft, maar 

 dat hij na hetgeen bij het laatste jaar gezien heeft moet toe- 

 geven, dat het kan voorkomen. De doode bast wordt dan als 

 verdroogde bruine schilfers afgestooten. 



De schimmel, welke kanker veroorzaakt, is een Phytophthora, 

 dezelfde van den Cacaokanker en het vruchtrot van Hevea en 

 Cacao, vermoedelijk ook dezelfde, welke de nangka aantast. 

 Petch houdt het er voor, dat de Phytophthora tot de inheemsche 

 flora van Ceylon behoort. 



De behandeling moet nog evenzoo plaats hebben als reeds in 

 1904 werd aangegeven. Zieke bast moet uitgesneden en ver- 

 brand worden. Hout, dat verkleurd is, behoeft daarbij niet weg- 

 genomen te worden. Aangeraden wordt, de wonden met Bor- 

 deauxsche pap te bestrijken. Indien het hout bloot komt, moet 

 de wond gesloten worden met karbouwenmest met klei. Zeer 

 groote wonden kunnen in het midden geteerd en langs de randen 

 met mest en klei behandeld worden. 



Als voorbehoedingsmaatregelen tegen infectie raadt Petch 

 aan, proeven te nemen met „latex-protectors", uitgevonden om 

 den latex tegen regen te beschermen, maar in dit geval misschien 



