— 63 — 



voeden, en door hun levenswijze voor den mensch nuttig zijn. 

 In den vervolge beperkt de schrijver zich tot de bespreking van 

 die soorten, die gedurende hunne geheele ontwikkeUng als larve 

 op het slachtoffer („gastheer") zijn aangewezen. Als zoodanig 

 worden speciaal de Sluipwespen, die meerdere natuurlijke families 

 of groepen vormen, opgesomd, terwijl de Tachinen of Rupsvliegen 

 slechts terloops worden genoemd, als zijnde de voor ons minder 

 belangrijke vertegenwoordigers van de insectenorde der Diptera 

 of Tweevleugeligen. 



Er bestaat bijna geen insect, dat niet zijne natuurlijke vijanden 

 uit de een of andere der bovenbedoelde insectengroepen heeft. 

 Ook worden bijna alle ontwikkelings-stadiën, behalve het volwas- 

 sen stadium, aangetast. Het spreekt van zelf, dat natuurlijk niet 

 eenzelfde Sluipwespensoort de eieren en de poppen van een 

 bepaald insect gaat infecteeren. Veeleer heeft elk ontwikkelings- 

 stadium zijne bijzondere parasieten. Omgekeerd is het geen uit- 

 zondering, dat b.v. eene bepaalde Sluipwesp slechts op een 

 bepaalden gastheer leeft. Men spreekt dan van „speciale" parasie- 

 ten, in tegenstelling met die soorten, die op meerdere of zelfs op 

 een groot aantal gastheeren huisvesting vinden. 



Het is verbazend, hoe soms insecten, die een verborgen levens- 

 wijze lijden, door parasieten worden aangetast. Boorderlarven 

 b.v., die in het inwendige van hout of van andere plantendeelen 

 leven, zijn soms bijzonder onderhevig aan vervolging door Sluip- 

 wespen. Zoo wordt b.v. de Robusta-b o eboek op Java geregeld 

 gedecimeerd door een klein Sluipwespje, dat de sterke vermenig- 

 vuldiging van dit schadelijk insect tegengaat. Ook de Zeuzera- 

 boorder heeft zijne vijanden, en kan vermoedelijk daarom nooit 

 veel kwaad stichten. Iets anders is het helaas met de Cacaoboorders 

 op Java (de Glenea e.a.), waarvan speciale vijanden ontbreken, 

 en die waarschijnlijk daarom plaatselijk zooveel schade aan- 

 richten. 



In de praktijk spelen „speciale" parasieten eene groote rol, in 

 zooverre, dat men dikwijls getracht heeft, van hen nut te trekken 

 in den strijd tegen een bepaald schadelijk insect. Inderdaad maakt 

 hunne specialiseering ze hiervoor bijzonder geschikt, aangezien 

 deze eigenschap waarborgt, dat zij niet op andere, onbelangrijke 

 insecten overgaan. Aan den anderen kant echter schuilt achter 

 deze specialiseering een zeker gevaar: mocht immers de gastheer 



