— 76 — 



Mijn verblijf op het Dieng-plateau duurde helaas te 

 kort nadat mij de ziekte der Alhizzia was opgevallen, om 

 het lot van de nog gezonde planten, waarin nog slechts" 

 een enkel kevertje zich bevond, na te kunnen gaan. 

 Waar echter in elke zieke plant de kever te vinden was, 

 in de gezonde daarentegen niet of bijna niet, schijnt het 

 me niet gewaagd, het diertje als de oorzaak van de 

 ziekte te beschouwen. 



Het kevertje behoort, zooals uit de bijgevoegde teekening 

 blijken kan, tot de familie der Curculianidae (Snuitkevers). 

 De totale lengte bedraagt 4 m. M., waarvan de slanke 

 snuit 1 m. M. inneemt, terwijl het halsschild eveneens 

 1 m. M. lang is. De vliezige vleugels zijn goed ontwikkeld, 

 ongeveer even lang als het lichaam. 



De kleur is over het geheele lichaam gelijkmatig fraai- 

 glanzend brons, echter bij een gedeelte met een min of 

 meer blauwen gloed. 



De sprieten zijn ingeplant op het midden van de 

 snuit. De laatste 3 leden zijn verdikt, vormen een knots, 

 die weer in een stompe punt uitloopt; het eerste lid is 

 niet bijzonder groot, vormt met het overige deel geen 

 hoek. 



Kop en halsschild gaan geleidelijk in elkander over. 

 Het laatste is fijn gechagrineerd en ijl, kort behaard, 

 evenals de snuit. 



Over elk dekschila ziet men een 8-tal overlangsche, 

 evenwijdige rijen kleine kuiltjes verloopen. Ook deze 

 schilden zijn behaard, de haren zijn dichter dan aan het 

 halsschild, kort en stijf. 



De dekschilden bedekken het achterste deel van het 

 lichaam niet geheel. 



Bij onderzoek van de extremiteiten blijkt verder, dat 

 de heupen van de voorpooten direkt tegen elkaar aan- 

 stooten, terwijl de klauwen van de pooten elk weer in 

 twee zijn gesplitst, zoodat elke poot in 4 haken uitloopt. 



