— 87 — 



slap, zoodat het geheele blad gaat hangen. Dan worden 

 de toppen der bladslippen slap en hangen verticaal naar 

 beneden. Hiermede gaat gepaard een verlies van kleur; 

 het neerhangen en ontkleuren van de bladslippen strekt 

 zich langzamerhand verder uit over het geheele blad. 

 Later worden de toppen der bladslippen geel en verdro- 

 gen, geleidelijk daarin gevolgd door het geheele blad, dat 

 soms verdord van de kroon naar beneden blijft hangen. 

 Een voor een, of soms een aantal tegelijk, worden alle 

 bladeren op dezelfde wijze aangedaan ; alle overgangen 

 worden aangetroffen tusschen boomen met veel en met 

 weinig aangetaste bladeren. Bij het zwakker worden van 

 den palm komen jongere bladeren te voorschijn, die kleiner 

 zijn dan de oude, wat reeds voor zij zich openen te zien 

 is. Het nog ongeopende jongste blad wordt eveneens 

 bleek en begint van boven af bruin te worden. Soms 

 verdroogt het geheel, maar het duurt soms jaren voor 

 het zoover komt. 



Reeds in het eerste of tweede jaar, dat een boom aan- 

 getast is, worden ook de noten aangedaan. Zij zijn min- 

 der in aantal, kleiner en van minder kwaliteit. In een 

 volgend stadium vallen zij onrijp af en nog later geeft 

 de palm in het geheel geen vruchten meer. 



Oorzaak. Butler schrijft de ziekte toe aan een de 

 wortels aantastende Diplodia. Dat we hier met een wor- 

 telziekte te doen hebben, schijnt wel zeker. Of Diplodia 

 de oorzaak is, kan echter m. i. op grond van de beschik- 

 bare gegevens niet uitgemaakt worden. Infectieproeven 

 werden niet verricht en zelfs werden de schimmelsporen 

 eerst gevonden, wanneer de wortels na ontgraving eenige 

 dagen bewaard waren. 



Bestrijding. Middelen om de ziekte met succes te be- 

 strijden daar, waar reeds groote gebieden ernstig geïn- 

 fecteerd zijn, geeft Butler niet aan. Hij betwijfelt, of 

 met opgraven en vernietigen van alle zieke boomen daar 

 «iucces te bereiken is. 



