DE JONGSTE GEGEVENS OVER HET PEKKIG- 

 WORDEN VAN CAOUTCHOUC. 



In den laatsten tijd verschenen twee publicaties, als 

 resultaat eener gelijktijdige bestudeering van het verschijn- 

 sel der pekkigheid, n. 1. 



Mededeelingen over Rubber No. H: Verdere gegevens over 

 het pekkig-worden, door Dr. K. Gorter, (uitgave van het 

 Departement van Landbouw, Nijverheid en Handel in 

 Nederlandsch-Indië), en Mededeelingen van den Rijksvoorlich- 

 tingsdienst ten behoeve van den Rubberhandel en de Rubber- 

 nijverheid te Delft (verschenen als No. 3 van jaargang 1912 

 der Verslagen en Mededeelingen van de Afdeeling Handel, 

 's Gravenhage, Lange Houtstraat 36), waarin, naast ande- 

 re belangrijke gegevens, ook eene mededeeling gevonden 

 wordt van A. van Rossem over „Het pekkig-worden van 

 rubber". ^) 



De publicatie van Dr. Gorter moet beschouwd worden 

 als een vervolg op diens eerste mededeeling over hetzelf- 

 de onderwerp. Toen deze eerste mededeeling verscheen, 

 bestonden omtrent het pekkig-worden van rubber de meest 

 uiteenloopende meeningen. 



Aan allerlei factoren, z. a. warmte^ zonlicht, bacterie-wer- 

 king, chemische agentia (zuren) meende men het ontstaan 

 van het verschijnsel te moeten toeschrijven. Ook aan de 

 -mogelijkheid eener oxydatie had men gedacht. Een uit- 

 voerig onderzoek van Spence (1909) met zelf-bereide caout- 

 chouc uit Funtumia-\2,tQx scheen evenwel deze mogelijk- 



1) De Mededeelingen van den Rijksvoorlichtingsdienst verschenen eerst 

 enkele maanden geleden. De daarin voorkomende studie van A. van 

 Rossem blijkt evenwel te zijn afgesloten in Mei 1912. 



Teysmannia 1913. 7 



