- 93 - 



stantie maar in benzolische oplossing. Twee rubberoplos- 

 singen A en B werden met elkander vergeleken. Oplos- 

 sing B was geïnfecteerd met pekkige rubber (verkregen 

 door een oplossing van caoutchouc in benzol door de zon 

 te laten beschijnen); oplossing A, waaruit B door toe- 

 voeging van het infectiemateriaal bereid werd, was in 

 het donker gemaakt en bewaard. 



Als maatstaf voor den graad van pekkigheid werd de 

 afneming der viscositeit gebruikt. Onder een klok van 

 rood glas bewaard (om de ontledende lichtstralen buiten 

 te sluiten) nam nu B voortdurend in viscositeit af (voort- 

 gang van het pekkig-worden), terwijl A constant bleef. 



Van Rossem wijst er op, dat dit verschijnsel ook te 

 verklaren zou zijn door het verschil in concentratie der 

 beide oplossingen A ( 1 .32 %) en B (2.7 %)• Meer geconcentreer- 

 de caoutchoucoplossingen nemen sneller in viscositeit af dan 

 minder geconcentreerde, zooals uit een onderzoek van 

 FoL gebleken is. Daarbij zou de roode klok wellicht niet 

 alle chemisch-werkzame stralen hebben tegengehouden, 

 waardoor de viscositeit der meer geconcentreerde oplossing 

 het eerst werd aangetast i). Verder merkt v. R. op, dat 

 het gedrag der oplossing, waarmede geënt werd, niet bekend 

 is; indien deze zelf in viscositeit afnam, zou daarmede het 

 gedrag der geïnfecteerde oplossing van zelf verklaard zijn. 



De laatste verklaringsmogelijkheid heeft van Rossem nu 

 door proefneming nader onderzocht. Het bleek daarbij, 

 dat het infectiemateriaal, op dezelfde wijze bereid als dat 

 van Gorter, n. 1. door belichting eener benzolische caoutchouc- 

 oplossing 2), mits in het donker bewaard, niet merkbaar 

 in viscositeit achteruitgaat. In diffuus daglicht is even- 

 wel eene voortschrijdende afneming der viscositeit waar 

 te nemen. 



1) Deze verklaring is wel onwaarschijnlijk door het feit, dat oplos- 

 sing A, die toch voor rubber oplossingen ook eene hooge concentratie 

 heeft, onder dezelide klok absoluut riiet in viscositeit achteruit ging. 



2) VAN Rossem gebruikte ali lichtbron een booglarap, terwijl Gorter 

 de oplossingen in de zon plaatste. 



