— 105 — 



rubber beoogt nu, deze tijdroovende en kostbare keuring 

 der rubber in gevulcaniseerden toestand te ontgaan en 

 door een eenvoudig en weinig kostbare toestellen ver- 

 eischend experiment een inzicht in de qualiteit der rubber 

 te verkrijgen. 



§ 3 De methode ter bepaling van de viscositeit. 



De door de verschillende onderzoekers gevolgde methoden 

 voor de viscositeitsbepaling van rubberoplossingen berusten 

 alle op het meten van den tijd, dien een bepaald volume 

 eener rubberoplossing van bekende concentratie noodig heeft 

 om onder den invloed der zwaartekracht door eene buis 

 te stroomen. Door deeling van den uitvloeitijd van deze 

 bepaalde hoeveelheid rubberoplossing door den uitvloeitijd 

 van dezelfde hoeveelheid oplosmiddel kan dan de zooge- 

 naamde relatieve viscositeit berekend worden. 



Wat nu de keuze van het voor de viscositeitsbepaling te 

 gebruiken apparaat betreft, zij hier het volgende opgemerkt. 



De meeste onderzoekers, zooals Axelrod, Frank, V. Henri, 

 gebruiken daartoe een toestel, waarvan bovengenoemde 

 buis een vrij groeten diameter heeft, terwijl alleen 

 ScHiDROwiTz en Goldsbrough en Gorter eene buis van 

 capillaire afmetingen bezigen. Terecht werd door Schid- 

 ROwiTz er op gewezen, dat tegen het gebruik van buizen 

 van groeten diameter zeer ernstige bezwaren zijn aan te 

 voeren, bezwaren, die ook op grond van theoretische 

 beschouwingen, waarop hier niet uitvoerig zal worden 

 ingegaan i), volkomen juist zijn. In sommige gevallen toch, 

 en wel voornamelijk bij het bepalen der viscositeit van 

 zeer weinig viskeuze rubberoplossingen, treden in de 

 uitstroomende vloeistof wervelbewegingen op. Deze 

 turbulente stroomingen worden veroorzaakt door eene 

 te groote stroomsnelheid der vloeistof, welke te groote 

 stroomsnelheid op haar beurt veroorzaakt wordt 



1) Voor uitvoeriger gegevens zie men de in de noot op pag 103 aange- 

 haalde verhandelinjr. 



