— 150 — 



In de bijlage van het Welvaartverslag Vb No. 5 is 

 een overzicht samengesteld van de wijze van bewaring, 

 leenen en koopen van het zaadgoed, zoowel van padi als 

 van andere gewassen, en getracht, eenig inzicht te krijgen 

 in de wijze van zaad verzorging. Door den bewerker werd 

 er (Welv. Va pg. 5) reeds op gewezen, dat het op zich 

 zelf reeds moeielijk is, te beoordeelen, of hierin voor-of 

 achteruitgang plaats heeft gevonden, zoodat ook menige 

 afdeeling de vraag bij het gewestelijk onderzoek onbeant- 

 woord liet. Waar men vooruitgang meende te moeten 

 constateeren, was zulks meest aan bestuursbemoeienis toe 

 te schrijven of aan de oprichting van loemboengs. Hierbij 

 moet verder niet uit het oog verloren worden, dat betrekkelijk 

 zelden deskundigen hun oordeel konden uitspreken over 

 den vooruitgang op het gebied van zaadverzorging en men 

 dus wel van zelf in algemeene beschouwingen moest ver- 

 vallen. 



Daar andere op uniforme wijze op Java en Madoera 

 verzamelde gegevens omtrent de zaadverzorging der inl. 

 landbouwgewassen tot dusverre ontbreken, kan dus moeielijk 

 hieraan een criterium ontleend worden ter beoordeeling ,of 

 in zekere streek meer of minder kans bestaat op goede 

 werking van een zaadtuin. 



Andere criteria zullen dus te hulp geroepen moeten 

 worden om de keuze der plaatsing der zaadtuinen te 

 bepalen en dan moge in de eerste plaats het volgende io 

 oog gehouden worden. 



Het voornaamste doel der oprichting van zaadtuinen 

 moet zijn, den inlandschen kleinlandbouwer een mid- 

 del te verschaffen tot hooger productie van zijn grond, 

 zonder hem tot aanzienlijk grooter uitgaven te nopen. 

 Waar dus het belang van den kleinlandbouwer op den 

 voorgrond staat, is het rationeel, dat worde begonnen 

 met de oprichting in die streken, waar de inl. landbouwer 

 zijn eigen grond bewerkt en bezaait. De streken, waar 

 gronden van grooter uitgestrektheid in handen zijn van één 



