— 188 — 



Voor eenige jaren, toen vrij algemeen met de toenemende 

 productie eene belangrijke daling der caoutchoucprijzen werd 

 verwacht, hebben verscheidene personen er zich warm over 

 gemaakt, of Brazilië" de concurrentie met de plantagerubber zou 

 kunnen volhouden. De oud-houtvester Berkhout heeft op de 

 eerste Londensche rubbertentoonstelling in 1908, en later in een 

 verhandeling in de ,,Tropenpflanzer", op grond van de slechte 

 verkeerswegen, den duren levensstandaard en het gebrek aan 

 werkvolk, de meening uitgesproken, dat de kans hiervoor zeer 

 gering was, terwijl Sandmann, die het Amazonegebied bereisde, 

 Brazilië meer hoop gaf. 



Nu de pessimistische verwachtingen omtrent de daling der 

 prijzen niet vervuld werden, staat deze kwestie voorloopig niet 

 op den voorgrond en zouden we ze niet hebben aangeroerd, 

 ware het niet, dat in bovengenoemde boodschap eene aanzien- 

 lijke plaats werd ingenomen door een rapport van Dr. Huber. 



Deze onderzoeker, die een der beste kenners van de Hevea 

 in Brazilië genoemd mag worden, heeft in 1911 de rubberstrèken 

 van het Oosten bezocht en hierover een verslag aan den Gouver- 

 neur van Para uitgebracht. 



Zeer zeker bestonden er voor dezen deskundige geen motieven 

 om den toestand der rubbercultuur fraaier dan de werkelijkheid 

 voor te stellen en daarom is het wel interessant, zijn uitspraken 

 te lezen. 



Onomwonden wordt medegedeeld, dat er geen twijfel bestaat 

 of de gecultiveerde Hevea behoort tot die soort, welke de beste 

 kwaliteit rubber levert. Daar meerdere Brazilianen hierover anders 

 oordeelden — op de eerste Londensche tentoonstelling beweerde 

 zelfs een hunner, dat hij de op de tentoonstelling aanwezige 

 jonge boompjes, zonder het bijgeplaatste naambordje, niet als 

 Hevea brasiliensis zou hebben herkend — , is deze mededeeling 

 zeker van beteekenis Wel wijst Dr. Hubhr er op, dat veel 

 variatie in het type op de ondernemingen waar te nemen valt en 

 dat de mogelijkheid niet buitengesloten is, dat de neiging tot 

 veranderlijkheid door de nieuwe voorwaarden van klimaat, bodem 

 en voortplanting wordt in de hand gewerkt, doch zijn slotsom kan 

 niet anders luiden, dan dat de acclamatisatie voortreffelijk, de groei 

 in het algemeen uitstekend en de habitus zeer gezond is. 



De raming van de met Hevea beplante oppervlakte aan het 



é 



