— 218 — 



in snelheid van groei, hoeveelheid en kwaliteit. Het is zeer 

 geschikt gebleken voor vloeiweiden". 



Anderen hebben een wat minder gunstig oordeel. Vee, 

 dat het voor het eerst krijgt, klagen zij, lust het niet. 

 Op Java heet de ondervinding opgedaan te zijn, dat som- 

 mige paarden het afgesneden gras niet wilden eten, ook 

 niet, als het met ander gras vermengd was. Wel wilden 

 ze het afweiden. Soms zou het, evenals wel van Bengaalsch 

 gras wordt gezegd, bij paarden diarrhee veroorzaken. Een 

 voorbehoedmiddel daartegen is, het gras na het afsnijden 

 wat te laten verwelken. 



Maar over het algemeen is men met het gras buiten- 

 gewoon ingenomen. Het vee der Buitenzorgsche Veeart- 

 senijschool eet het — volgens Dr. Krediet — gaarne en 

 zonder eenig nadeelig gevolg. Het Noordelijk deel van 

 Nieuw-Zuid-Wales is door deze plant in een der beste 

 zuivelstreken herschapen. De waarde van den grond is er 

 enorm door gestegen. Het gras bevordert de melkafschei- 

 ding en verhoogt het vetgehalte van de melk. 



Hier en daar wijst men er op, dat het vee niet uit- 

 sluitend op Paspaluyn kan teren. Het bijvoeren van Legu- 

 minosen wordt aangeraden. 



Op Java zouden daarvoor o. a. in aanmerking kunnen 

 komen : 



1. Alysicarpus-'&QOvtQn (Brobos). De bladeren worden 

 door het vee gaarne gegeten. 



2. Arachis hypogaea (Katjang tanah). De bladeren 

 zijn een uitmuntend veevoeder. 



3. Cyamopsis psoralioides (Calcutta-lucerne). Een 

 proef, in 1912 genomen met het verbouwen van dit gewas 

 op de terreinen der Buitenzorgsche cultuurschool, slaagde 

 zeer goed. 



4. Cyiisus proliferus (Tagasaste). Verscheiden jaren 

 geleden werd deze later door ons nader te bespreken plant *) 



1) Eenige bijzonderheden vindt men in Tropenpflanzer I, 1897, pag. 

 177. 



