— 228 — 



overal om de pollen de licht herkenbare jonge planten 

 opslaan. Ziet men die nooit, dan wordt er ook geen kiembaar 

 zaad of liever in het geheel geen zaad gevormd. 



De zaadwinning is vrij lastig. De zaden rijpen zeer 

 ongelijk en vallen spoedig af. Geelgeworden aren kan men 

 voorzichtig afsnijden, op een doek leggen en schudden. Het 

 zaad, dat de beide eerste dagen uitgeschud wordt, is het 

 beste, de rest is van inferieure kwaliteit. 



Beter is nog de volgende methode. Men neemt een 

 schotel en gaat daarmede de rijen langs, de geelgeworden 

 aren even boven den schotel schuddende. Het zaad dat 

 men dan krijgt, is het volkomen rijpe en dus het beste. 

 Natuurlijk is deze methode alleen daar bruikbaar, waar 

 rijkelijk zaad gevormd wordt. 



Nog een andere methode is deze. De vruchtdragende 

 halmen worden 4 of 5 dM. onder den top afgesneden, 1 dag 

 in de zon en dan 3 dagen in de schaduw gedroogd en 

 vervolgens uitgeschud. Dan valt het goede zaad uit. Dat 

 het droog bewaard moet worden, spreekt vanzelf. 



Verdere bijzonderheden. 



Behalve voor veevoeder wordt Paspalum in Australië 

 ook nog wel aangeplant op hellingen om afspoeling 

 te verhinderen en ook als brandvrije strook om boer- 

 derijen. 



Paspalum heeft in Buitenzorg reeds van parasieten te 

 lijden. De bladeren worden vaak zeer beschadigd door 

 rupsen, o. a. door de rups van het Groote gekartelde 

 grasoogje (Melaniiis leda; Cyllo leda). Van rups en vlinder 

 vindt men een afbeelding en beschrijving in van Deventer, 

 Handboek ten dienste der suikerrietcultuur, deel II p. 70, 

 voorts in Koningsj5Erger, Ziekten van Rijst, Tabak, Thee 

 en andere cultuurgewassen, p. 26, pi. 1.— Een afbeelding van 

 den vlinder bevindt zich in de Tropische Natuur, p. 72, 

 fig. 11. —Dan leven op het gras veldsprinkhanen (o. a. 



