TERMIETEN OF WITTE MIEREN 



door 



K. W. Dammerman. 



Wanneer op regenavonden in den Westmoesson ons het 

 zitten in de voorgalerij onmogelijk gemaakt wordt door 

 het binnenvliegen van honderden en honderden larons. die 

 overal inkruipen of ons verdrijven door den stank, dien 

 ze veroorzaken wanneer ze doodgebraden de gaslampen 

 vullen en uitdooven, dan komt bij een enkele wellicht de 

 vraag op : waar komen die dieren vandaan en waar blijven 

 ze? 



Waar ze vandaan komen, heeft menigeen allicht zelf 

 waargenomen. 



In den vooravond, en een enkele maal ook 's morgens 

 vroeg nog, kan men waarnemen, hoe uit enkele kleine 

 openingen in den bodem zich deze gevleugelde diertjes 

 verdringen om hooger vlucht te nemen. Als uit een kleinen 

 krater, die voortdurend rook uitstoot, zoo stijgt uit deze 

 nestopeningen een zuil op van larons, gevleugelde termie- 

 ten, die zich hooger in de lucht alras overal heen ver- 

 spreiden. Het is voor het eerst, dat ze in de buitenlucht 

 komen na hun onderaardsch bestaan, maar voor de mees- 

 ten is het een zeer koite vreugde. 



Zelfs voordat de grond geopend is door termietenarbei- 

 ders, hebben overal rondspeurende mieren gemerkt, dat 

 er iets gaande is daar in den bodem, dat er iets te voor- 

 schijn wil komen. Ze verzamelen zich reeds van te voren; 

 elke mier, die langs komt, blijft staan en wanneer dan 

 eindelijk de gevleugelden zich naar buiten wagen, dan 

 wachten hen reeds heel wat vijanden, en elke ongelukkige, 

 die te lang op den grond blijft toeven, wordt weggesleept. 



