— 232 — 



met de sprieten ijverig het achterlijf van den voorganger 

 te betrommelen, bewerken, dat deze zich niet meer kon 

 inhouden, en zich dan meester maken van hetgeen te 

 voorschijn kwam. 



Mag dit misschien een enkele maal gebeuren, gewoon- 

 lijk zijn het wel degelijk mannetjes en wijfjes, die elkaar 

 naloopen en dan niet om elkaar wat af te snoepen. Bij 

 de op Java en Sumatra meest gewone termiet {Termes 

 gilvus. PI. 1 fig. 1) kan ieder zich zelf overtuigen, dat de 

 twee dieren, die elkaar zoo ijverig achteruawandelen, van 

 verschillend geslacht zijn. Het aantal achterlijfsringen 

 aan de onderzijde is bij het mannetje en het wijfje ver- 

 schillend; bij het laatste is de 8e ring niet zichtbaar en 

 de zevende veel broeder dan de overige. 



Waar gaan die twee nu heen, indien ze althans beide 

 in leven blijven, wat echter maar met een hoogst enkel 

 paartje gebeurt. 



Ze zoeken een schuilhoek en verbergen zich tezamen 

 in den bodem. Wanneer ze nu niet gevonden worden 

 door termietenarbeiders van de zelfde soort, die zulk 

 een paartje wel gebruiken kunnen in hun nest, dan be- 

 ginnen ze samen een klein nestje ie maken. Merkwaardig 

 is het, dat bij sommige Zuid-Europeesche vormen de twee 

 langen tijd tezamen blijven voordat het tot paring komt; 

 dat kan soms 2 weken, zelfs 5 maanden duren. Een der- 

 gelijke verlovingstijd komt elders in het dierenrijk niet voor, 

 en al is de eenige reden voor het kuische leven van zoo'n 

 paartje, dat het nog niet geslachtsrijp is, het is toch zeer 

 belangwekkend, dat de dieren reeds zoo lang te voren 

 elkaar opzoeken en trouw blijven* 



Maar tenslotte komt toch ook hier het huwelijk tot 

 stand, hetgeen bij tropische soorten gewoonlijk dadelijk 

 plaats vindt. Veel kan het jeugdige paar niet aan zijn 

 nieuwe woning doen; dat moet wachten tot de eerste 

 kinderen groot zijn, wat soms vrij lang, tot een jaar 

 toe, duurt. 



