— 234 — 



want wanneer men ook een koningscel openbreekt of een 

 wijfje bespiedt, steeds gaat het eierleggen regelmatig door, 

 al is het dan gewoonlijk niet in zulke snelle maat als bij 

 bovenbedoelde soort. Al neemt men het aantal tienmaal 

 minder, de nakomelingschap van een termietenkoningin 

 overtreft alles, wat we daaromtrent in de dierenwereld 

 kennen, vooral als we in aanmerking nemen, dat de wijfjes 

 zeer lang kunnen blijven leven; men meent zelfs tien jaar. 



Verschijnt er een ei, dan staat dadelijk een arbeider 

 klaar om het op te vangen, het wordt gewoonlijk al aan- 

 gevat voordat het het moederlijf geheel verlaten heeft, en 

 nadat het afgelikt is, wordt het weggebracht naar de broed- 

 kamers, die onderwijl rondom de koninklijke cel gebouwd 

 zijn. Komen de joogen uit, dan worden ze overgebracht 

 naar de kinderkamers, die een tweede laag vormen om de 

 koningscel. In vele gevallen zijn die kinderkamers voorzien 

 van losse massa's, die gelijken op een spons of honingraat 

 (PI. 2 fig. 2). — Kijkt men goed toe, dan ontdekt men 

 overal verspreid kleine witte bolletjes; dit zijn schimmel- 

 kopjes, een ineengroeiing van honderden schimmeldraden, 

 die op de sponsachtige massa groeien. 



Deze schimmel wordt door de termieten opzettelijk ge- 

 kweekt op een bodem van gekauwde en verteerde hout- 

 deelen. Dé arbeiders onderhouden ook deze schimmeltuinen 

 zeer netjes, ze grazen voortdurend andere schimmels, die 

 mochten opkomen, af, ze wieden als het ware hun aan- 

 plant en laten slechts één bepaalde schimmelsoort zich ont- 

 wikkelen, die ze door hun kunst weten te dwingen tot vorming 

 van de genoemde kopjes. Want Ie at men deze schimmel aan 

 zich zelf over, dan vormt hij heel andere vruchtlicharaen,n.l. 

 hoedvormen zooals paddestoelen. Dergelijke hoeden komen 

 vaak bij regenweer op verlaten termietennesten op. 



Neemt men een schimmeltuin uit het nest en houdt 

 men dit vochtig, dan ontwikkelt zich gewoonlijk een 

 andere schimmel in sterke mate, nl. een Zylaria soort: 

 zwarte dunne stokjes met witte koppen. Deze altijd- 



