— 252 - 



Dit is waarschijnlijk een der redenen, waarom de 

 theeën van Britsch-Indië en Ceylon in 't algemeen een 

 minder mooi uiterlijk bezitten dan die van Java. De 

 hoeveelheid „golden tips" van javasche oranje-pecco en 

 broken oranje-pecco trof Schrijver nergens aan, noch in 

 Darjeeling noch op Ceylon. Men vestigt daar meer de 

 aandacht op de „flavour" en de „liquor" dan op het „blad"; 

 op Java vreest men misschien te veel, het uiterlijk 

 van het blad te bederven en zou men meer proeven 

 moeten nemen wat betreft kleine bijzonderheden bij de 

 fabrikatie. 



Schrijver zag • nog een eigenaardige behandeling van 

 groene thee, bestemd voor Rusland, Perzië, Vereenigde 

 Staten, enz., die met talkpoeder geschud werd om het 

 uiterlijk te verbeteren en de kleur gelijkmatiger te maken. 



Wat betreft de bevolkingstheecultuur kon Dr. Beenard 

 constateeren, dat zij, in tegenspraak met hetgeen wel eens 

 beweerd is, wel degelijk bestaat, en dat men haar hetzelfde 

 verwijt als op Java; naast de europeesche cultuur is zij 

 echter van gering belang en hare nadeelen zijn niet ernstig. 



Op Ceylon heeft men „native estates" van groote 

 afmetingen, zelfs min of meer belangrijke op Europeesche 

 leest geschoeide ondernemingen, die soms hun blad ver- 

 koopen of ook wel een eigen fabriek hebben met een 

 Europeesch administrateur. Er is dus een groot verschil 

 met Java doordat de Singhalees soms zuinig, vlijtig en 

 rijk is en groote terreinen en fabrieken kan koopen. 



Trots deze speciale omstandigheden verwijt men aan 

 de bevolkingstheeën, dat ze minder goed afgewerkt zijn 

 en dus tot een zekere hoogte, door menging met thee der 

 Europeesche estates, aan deze schade toebrengen. De 

 prijzen van deze inlandsche produkten blijven op de markt 

 ook 1, 2 of 3 pence beneden die der Europeesche. Dit 

 wordt nog verergerd door de echte inlandsche cultuur, 

 waarbij de Inlander rondom zijn huis een paar acres thee 

 verbouwt, waaraan hij zoo min mogelijk zorg en kosten 



