— 288 — 



deerde klei ciet in vlokken neer, docb zet zich in een 

 dicht, water en lucht moeilijk doorlatend laagje rondom 

 de bodemkruimels en in de fijnere kanaaltjes af. In dit 

 geval heeft men te doen met een kleigrond van minder 

 goede structuur." 



Deze uitspraak van Maschhaupt komt ons in hare al- 

 gemeenheid onjuist voor. De structuur van den grond 

 hangt toch af van tal van factoren, en het gaat o. i. niet 

 aan, één dier factoren in algemeenen zin bijzonder naar 

 voren te brengen. 



Het is in de laatste jaren wel duidelijk geworden, dat 

 de structuur van. den grond voor een groot deel een kol- 

 loïdkwestie is, maar waar de kolloïden in de verschillende 

 grondsoorten zoo verschillend zijn, behoeft het ook geen 

 verwondering te baren, dat verschillende gronden op de- 

 zelfde agentia ook verschillend zullen kunnen reageeren. 

 In het algemeen kan gezegd worden, dat electrolyten op 

 de kolloïden krachtigen invloed uitoefenen. Van de in den 

 bodem voorkomende stoffen werken Ca- en M g-ionen zeer 

 krachtig uitvlokkend, terwijl OH-ionen de grondsuspen- 

 sies stabiliseeren. Meer hieromtrent kan men vinden in 

 genoemd opstel van den Heer Maschhaut. 



Den invloed van Ca- en Mg-ionen op de bezinkings- 

 snelheid merkte o. a. ook Schlösinq op. Hij vond bijv., 

 dat het slib van Loire en Garonne, bij een gehalte van 

 30—38 mGr. CaO + MgO per Liter, zeer langzaam tot 

 bezinking komt, terwijl dat van Khóne, Rijn en öeine, 

 met resp. 68, 84 en 105 mGr. CaO -j- MgO per Liter, zich 

 snel afzet. 1) Hetzelfde namen ook wij waar ; slib uit ri- 

 vieren met hard water bezinkt snel, dat uit rivieren met 

 zacht water daarentegen niet. Die grootere bezinkings- 

 snelheid is een gevolg van vlokkenvorming. Gewoonlijk 

 neemt men aan, dat iets dergelijks ook in den grond ge- 

 schiedt. Door toevoeging van kalk bijv. zouden op zware 

 gronden de kleideeltjes tot vlokken en kruimels samen- 



1) HAMA.NN, Bodenkunde 1911, blz. 302. 



