— 290 — 



fallen in Alkaliën gelöster „Humussauren" mit Kalksalzen 

 ein „Kalkhumat" her, das hohe bindende Wirkungen hatte 

 und von dem ein Teil den Boden ebenso stark verfestigte, 

 wie der Zusatz von elf Teilen ,Ton"! 



Is het dus duidelijk, dat in sommige gevallen de gun- 

 tige uitwerking der uitvlokking te niet kan gaan, ander- 

 zijds is het zeer wel mogelijk, dat gronden, wier sus- 

 pensies om zoo te zeggen niet bezinken, toch een goed© 

 structuur vertoonen. 



Het kostte ons weinig moeite, een Stal gronden uit te 

 kiezen, die het bovenstaande mooi illustreeren en de on- 

 juistheid van de bovenaangehaalde algemeene uitspraak 

 van den Heer MAScHHAUPTaantoonen. Wij kozen daartoe 

 een Stal gronden met zeer uiteenloopende samenstelling 

 en structuur en voerden met die gronden geheel op de- 

 zelfde wijze als Maschhaupt deed, bezinkingsproeven uit. 



Voordat wij de resultaten daarvan behandelen, laten wij 

 hieronder eene korte karakteristiek dier gronden volgen. 



No. 1 is een type van de om hunne uiterst ongunstige 

 fysische eigenschappen beruchte mergelgronden uit het 

 Demaksche en Poerwodadi. De grond is buitengewoon 

 zwaar, moeilijk te bewerken, vormt bij bevochtiging een 

 taaie, kleffe, uiterst ondoorlatende massa en droogt in tot 

 steenharde brokken. 



No. 2 is een bruingrijze grond uit het Cheribonsche, 

 genomen tusschen Tjiled en Moentoer, afd. Indramajoe. 

 Niettegenstaande zijn hoog zandgehalte is ook deze grond 

 vrij moeilijk bewerkbaar en waterdoorlatend. Vermoedelijk 

 is dit een type van de door Ledeboer als Andirgrond 

 aangeduide grondsoort i). 



No. 3 is een geheel uitverweerde lateriet, zeer arm aan 

 plantenvoedingsfjtoffen, doch fysisch zeer goed, zooals vrij 

 wel alle laterieten. Deze zijn toch alle rijk aan vrij ijzer- 

 oxyde in gehydrateerden toestand. Van dit ijzerhydroxyde 



1) Zie Aicliief v. d. Java-Sanikoridustrio 1913, blz. 1456, 



