— 302 — 



isopentaan omgezet in mono-chloorisopentaan, en aan deze 

 verbinding zoutzuur onttrokken, waardoor terstond trime- 

 thylaethyleen ontstaat. Dit wordt door clilooradditie om- 

 gezet in di chloorisopentaan, dat onder afsplitsing van 2 

 moleculen Hel kan overgaan in isopreen. 



Harsen. Ook uit natuurlijke harsen heeft men getracht^ 

 isopreen te bereiden. Neemt men in aanmerking de zeer 

 uiteenloopende samenstelling der verschillende harsen, dan 

 wordt het duidelijk, dat men van deze pogingen niet te 

 veel verwachten mag. Trouwens het gaat hier niet om 

 eene zeer eenvoudige splitsing z. a. bij terpentijn (1 mole- 

 cule dipenteen :^ 2 moleculen isopreen). 



De harsen, z. a. colophonium, copal en djeloetoenghars, 

 worden verhit op 250 — 450° C. Daardoor worden de mo- 

 leculen gesplitst, zoodat de laagstkokende fractie nu voor 

 een deel uit isopreen bestaat. (Engelsch patent No. 4620. 

 1910). 



Benzolderivaten. De groote beteekenis, welke de steen- 

 kolenteer voor de chemische industrie gekregen heeft, 

 bracht de scheikundigen van zelf tot de vraag, of sommige 

 teerbestanddeelen ook niet als uitgangspunt voor de kunst- 

 matige caoutchouc-bereiding zouden kunnen dienen. Bedenkt 

 men, dat de voornaamste teerbestanddeelen eene geheel an- 

 dere chemische constitutie bezitten (benzolring) dan de caout- 

 chouc-kool waterstof (cyclo-octadiëen), dan zou men meenen, 

 dat de practische oplossing van dit vraagstuk op zeer groote 

 bezwaren moet stuiten. Evenwel, de moderne chemie staat 

 niet meer voor dergelijke omzettingen. Dr. F. Hofmann 

 van de Elberfelder Fabriken slaagde er in, alle moeie- 

 lijkheden, aan dit vraagstuk verbonden, glansrijk te 

 overwinnen. 



Naar gelang men erythreen of isopreen bereiden wil, gaat 

 men uit van phenol of van kresol. Phenol wordt volgens 

 Sabatier gereduceerd tot hexahydrophenol (cyclohexanol). 

 Dit wordt geoxydeerd tot adipine-zuur, dat wordt omge- 

 zet in het ammoniumzout. Door verhitten in een ammo- 



