— 313 — 



was, na vulcanisatie een minderwaardig product opleverde 

 dan de oorspronkelijke rubber. In dit opzicht zou dus de na- 

 tuurlijke caoutchouc weer in het voordeel zijn. En men heeft 

 dan ook al voorgesteld, de synthetische rubber voor de 

 vulcanisatie met eenige procenten hars te mengen, of met 

 een natuurlijke caoutchouc met hoog harsgehalte. 



Onwillekeurig denkt men hier aan het feit, dat Para- 

 rubber nog steeds betere prijzen maakt dan plantage-rub- 

 ber, en vraagt men zich af, of naast het rooken, ook niet 

 de bestanddeelen van het serum, die uit het plantage- 

 product verwijderd worden, hierbij eene rol spelen. Ter 

 beantwoording van deze en zooveel andere interessante 

 vragen zal de rubber-planter de hulp van den chemicus 

 niet kunnen missen. Door rationeele samenwerking van 

 planters en scheikundigen zullen tal van verbeteringen 

 kunnen verkregen worden. 



Het rubber-bedrijf immers staat in het teeken der 

 chemie. Het is onnoodig, dit nader te documenteeren. 

 Ieder planter is daarvan overtuigd. En wie nog niet over- 

 tuigd mocht zijn, die leze de voordracht, gehouden door 

 een. der meest ervaren rubber-planters van Java, den Heer 

 E. DU Bois Jzn., over „de Bereiding van Hevea-rubber". 



De zaken, zooals ze nu staan, kan men samenvatten 

 in de volgende stellingen : 



1. Er bestaat kans, dat in de toekomst beperkte hoe- 

 veelheden synthetische rubber als speciaal artikel een plaats 

 op de markt zullen vinden. 



2. Als ernstige concurrent voor de groote massa plan- 

 tage-caoutchouc is synthetische rubber voorloopig niet te 

 vreezen. 



3. Chemische voorlichting is voor den planter onmisbaar, 

 wil hij zijn bedrijf in alle opzichten zoo productief moge- 

 lijk maken. 



Vrage: Waar blijft het rubber-proefstation? 



M. Kerbosch. 



