— 330 — 



nende voetstap van den geschoeiden Europeeschen jager veel 

 meer dan de onhoorbare tred van den barrevoets gaanden 

 Inlander (of daarin geoefenden Europeaan) een spoedig 

 „rijzen". Minder verklaaraaar is het, waarom de Gallinago's 

 bij helder, zonnig weer gewoonlijk rilier zijn dan bij be- 

 dekte lucht en bij regen zeer „vast" liggen. 



In tegenstelling met hetgeen in Europa is waargenomen, 

 schijnt hier te lande de wind geen invloed te hebben op 

 de richting van der snippen vlucht. Wel is waar te nemen, 

 dat. de stenura bij hevigen wind bij voorkeur zich ophoudt 

 op besschutte plaatsen, b. v. aan den rand van karapoengsi 

 bosschen, struikopslagen of alang-alang of langs hooge 

 dijken en steil afvallende oevers van riviertjes en water- 

 leidingen. 



Onmiddellijk na haar aankomst zijn de snippen zeer ril, 

 ofschoon het tegendeel te verwachten zou zijn mei het 

 oog op de lange en vermoeiende reis, die zij pas achter 

 den rug hebben. Naarmate het seizoen vordert, worden 

 zij "handzamer", ten laatste zelfs lui in het rijzen. Zou 

 dit te verklaren zijn door het steeds toenemend lichaams- 

 gewicht (ook bij den mensch heeft immers embonpoint 

 een noodlotigen invloed op vlugheid van beweging), ander- 

 zijds moet in het oog worden gehouden, dat de dikbuikige 

 parvenu's de groote terugreis naar hun "bakermat" ook 

 ondernemen in alle welgedaanheid, zoodat aan het pres- 

 tatievermogen door die eigenschap blijkbaar geen afbreuk 

 wordt gedaan. Zou het zijn, dat een innerlijk instinct den 

 snippen tegen het naderen van den groeten trek ingeeft» 

 hun beste krachten voor die grootsche onderneming te 

 sparen ? 



Werken tegen het eind van het seizoen ook andere hier- 

 boven genoemde factoren samen, dan gebeurt het niet 

 zelden, dat de zeer vast liggende snippen nagenoeg van 

 onaers 's jagers voet opspringen, en bijgevolg den verder 

 dan twee passen van hen verwijderd blijvenden belager 

 zonder kikken of blozen en zonder zich te verroeren, 



