VASTE PLANTEN: ARTEMISIA. 



Er is sinds de oprichting van dit tijdschrift, nu ruim 

 twintig jaar geleden, telkens op gewezen, hoeveel er nog 

 ontbreekt aan den aanleg en aan de beplanting van onze 

 tuinen. En nog altijd is het noodig, voortdurend het publiek 

 te herinneren, hoeveel er nog te verbeteren valt en tevens 

 den weg te wijzen, hoe zulks kan geschieden. 



Laten wij hier den aanleg rusten, om het een en ander 

 aangaande de beplanting te bespreken. 



Wij beschikken hier over een ruime keus fraaie boomen 

 en heesters, waarvan hier en daar nog al gebruik gemaakt 

 wordt, al is het niet altijd met de noodige kennis. Jammer 

 genoeg, worden vaak vakken minder mooi, omdat de keuze 

 niet met oordeel geschied is, zoodat de heesters onderling 

 niet goed harmonieeren. Wijst men hier iemand op, dan 

 is vaak het antwoord: „ja, maar die heester is toch mooi, 

 daarom wil ik dien er bij hebben". Wie zoo spreekt, heeft 

 van tuinaanleg weinig begrip. 



Een punt, waar al heel weinig aandacht aan gewijd wordt, 

 is het afwerken dier groepen boomen en heesters, vaste 

 planten of éénjarige, de z. g. zaadplanten. 



Het vak wordt door zulk een rand als het ware voltooid ; 

 het vormt meer een geheel, als het voorste deel er van 

 beplant is met fraaibloeiende gewassen, die niet ver boven 

 het omringende grasveld uitsteken. Indien wij de laag 

 blijvende heesters voorloopig buiten beschouwing laten en 

 wij kiezen voor ons doel eenige planten uit de uitgebreide 

 familie der Composieten, dan hebben wij al een ruime keuze. 



Het is opmerkelijk, hoeveel soorten uit genoemde familie, 

 die eigenlijk in een meer gematigd klimaat te huis behooren, 



