TAPOES. 



In de residentie Tapian na Oeli — waarschijnlijk ook in de 

 andere residenties van Sumatra— komt de tapoes algemeen 

 voor. De tapoesboomen worden niet door de bevolking 

 gekweekt, maar groeien b.v. in de Mandailinglanden, de 

 onmiddellijk -aan de Oostzijde van de Barisan gelegen stre- 

 ken van de res. Tapian na Oeli, in zeer verspreid liggende 

 groepen in de bo«schen. ledere groep bestaat uit 15 tot 

 50 boomen en is een communaal bezit van de bewoners 

 der kampong, waartoe de bosschen, in het Mandailingsch 

 „Gas?as" geheeten, behooren. De plaats, waar de tapoes 

 boomen zich bevinden, kenmerkt zich doordat de bodem 

 daar ter plaatse minder, ja soms haast niet begroeid is 

 met struikgewas, aangezien de Inlanders hem één keer 

 in het jaar schoonmaken, n, 1. lederen keer, dat de boomen 

 vruchten dragen. Bovendien staan ze in de meeste ge- 

 vallen op hellende terreinen, wat het verzamelen van de 

 vruchten vergemakkelijkt, omdat deze zich dan tegen de 

 van droog gras of van dorre bladeren gemaakte dijkjes 

 op de lager gelegen deelen van den bodem ophoopen. 



De tapoes is een vrij hooge boom en gelijkt uit de 

 verte op de kanari. De vruchten echter gelijken meer 

 op die van de zwarte dj arak. Behalve inkleur verschil- 

 len de tapoes- en djara kvruchten nog meer van elkaar, 

 doordat die van de tapoes veel grooter zijn, maar geen 

 stekels bezitten zooals de djarakvruchten. Beide vruchten 

 zijn driehokkig. In ieder hokje zit één zaad, dat bij de 

 ta poesvrucht langwerpig, omstreeks 4 cM. lang is en eeik 

 glimmend bruine zaadhuid heeft. 



De bevolking onderscheidt de t a p o e s-soorten (varië- 



