— 402 — 



Het is eigenaardig, dat bij de Mandailingers een beken- 

 de spotnaam „si Tapoes" bestaat. 



Of deze minder vleiende naam in verband staat met 

 de inlaudsche meening over het vergiftig zijn van de 

 tapoes, weet niemand. 



Abdoel Aziz Nasoetion. 



NASCHRIFT. 



Met tapoes wordt in dit opstel bedoeld de Euphorbi- 

 acee Elateriospermum Tapos Bl., een boom, die ook op Java 

 voorkomt, maar er nergens een zoo belangrijke rol speelt 

 als, blijkens het bovenstaande, in Tapian-na-Oeli. 



De zaadkernen zijn, zoowel gepoft als rauw, zeer sma- 

 kelijk; de smaak doet aan dien van kastanje denken. 



Merkwaardig is het, dat men op Sumatra de zaden niet 

 rauw durft eten. Ondergeteekende, die er onlangs enkele 

 uit den omtrek van Buitenzorg wist te bemachtigen, 

 at er een paar rauw op, zonder er hinder van te hebben. 

 Dit sluit natuurlijk de mogelijkheid niet uit, dat elders 

 gevaarlijke variëteiten voorkomen : men denke aan de 

 giftige en de ongiftige Antiaris ioxicaria, aan de giftige 

 bittere, en de onschadelijke zoete amandelen. Dit laatste 

 voorbeeld is hier te eerder op zijn plaats, omdat Male- 

 rio-spermum Tapos een blauwzuurhoudende plant Ib, i) en 

 blauwzuur immers de giftige stof is van bittere amandelen. 



Een onderzoek naar blauwzuur in de beschikbare ta- 

 poes zaden leverde negatief resultaat. 



Van 6 rijpe zaden woog gemiddeld de kern bijna 4 gram, 

 de schil bijna 1.5 gram. 



Dat de kernen een voedzame spijs vormen, blijkt hieruit, 

 dat er in gevonden werd (op droge stof berekend): ruim 

 21 % ruw eiwit, 26.25 % zetmeel en 41.48 % olie. 



W. G. B. 



1) VAN RoMKUifGH vond blauw/uur in do bladeren. 



