— 424 — 



Onder dien laatsten naam vindt men het gras in Miqüels 

 Flora (III, 433). 



Bescltrijving : 



Overblijvend gras, in den bodem bevestigd met een op 

 korten afstand onder de oppervlakte kruipenden, horizon- 

 talen wortelstok, waaruit talrijke, dicht bijeenstaande op- 

 gerichte stengels ontspruiten, welke een hoogte van 20 a 50 

 C.M. bereiken. Gewoonlijk groeit het gras groepsgewijs 

 tusschen andere grassen in en valt dan nog al op door 

 zijn blauwgroene kleur en talrijke, dicht bijeengeplaatste? 

 raeerendeels loodrecht opgerichte stengels. De bladeren 

 waren bij de door mij waargenomen exemplaren nu eens 

 vrij wel regelmatig over den stengel verdeeld, dan weer in 

 de hovenhelft van den stengel talrijker, i) Hun scheeden 

 varieeren in lengte van 30 tot 75 m.M., ze zijn onbehaard, 

 het tongetje is vrij goed ontwikkeld, het bereikt een lengte 

 van 3/4 a 1 m.M. Achter het tongetje bevinden zich tame- 

 lijk lange haren, die vooral achter de beide zijranden dicht 

 opeengeplaatst zijn. De bladschijf staat schuin omhoog, zij 

 is onbehaard (met uitzondering dan van de onmiddellijk 

 achter het tongetje geplaatste haren), zeer spits, ze be- 

 reikt een lengte van 50 ü 100 m.M. bij een breedte van 

 if a 2^ m.M. Over de blauwgroene kleur spraken we hier 

 boven reeds. Uit de bovenste bladscheede ontspruit slechts 

 I enkele bloeihalm, die op zijn top 2 aren draagt. Aan- 

 vankelijk liggen die aren met de platte rugzijde tegen 

 elkaar en hebben zij een opgerichten stand, geleidelijk wijken 

 ze verder uiteen, tot ze eindelijk horizontaal of zelfs 

 schuin benedenwaarts gericht zijn. De spil dier aren is 

 onbehaard, ze bereikt een lengte van 30 a 50 m.M. bij een 

 breedte van 1 ;i 1{ m.M., haar rugzijde is eenigszins heen 

 en weer gebogen; aan de onderzijde draagt ze, evenals 

 alle Paspctlums, eec overlangsche kiel. De voet der 



1) Bij de meeste andere Paspalu m-soorten vindt im^n de bladeren 

 vooral aan de onderh«lft van den stengel. 



