— 427 — 



De eerste is te vinden in de Agricultural Gazette ofN.S. 

 Welles II (1891), p. 310: 



Albumine Gluten Zetmeel Gom Suiker 

 2.20 7.71 1.56 1.64 5.00 % 



Bij Dekker vindt men de andere (tabel 7a, als P. mariti- 

 mum) : 



Asch Ruw Zuiver Ruw Ruw Stikstofvrij 

 eiwit eiwit vet vezel extract 

 8.1 9.9 8.7 1.8 30.5 50.7 



Voedenoaarde : 



In een grassenverzameling van het Departement van 

 Landbouw komt dit gras voor met de laconieke bijvoeging: 

 slecht. Waarop dit afkeurend oordeel berust, is mij onbe- 

 kend ; waarschijnlijk op praatjes van inlanders. In het 

 buitenland wordt het gras gunstiger beoordeeld. In Ame- 

 rika heeft het den naam van een nuttig weidegras, dat 

 lang stand houdt. Men gebruikt het daar wel voor het 

 bezaaien van uitdrogende poelen, die anders in stinkende 

 modderkuilen veranderen zouden. Dan kan het een op- 

 brengst geven (in hoeveel tijd staat er niet bij) van 

 80 tons groen voeder (per acre?, dat staat er ook 

 niet bij) of 2307 pikol (per bouw?). Maar het gras 

 levert in elk geval oneindig minder op dan Paspa- 

 lum dilatatum (Australisch gras). Het is een uitmuntend 

 voedsel voor paarden, koeien en schapen, de laatste ver- 

 slinden alles, wat de eerste laten staan. Vooral op drassige 

 terreinen heeft het groote voederwaarde. In Mexico eten 

 koeien en paarden het gaarne. Een aftreksel van de bladeren 

 drinkt men daar als thee, de drank zou bloedzuiverend 

 zijn. In Australië levert het een groote hoeveelheid goed 

 voedergras op, dat door alle vee met graagte gegeten wordt. 

 De vrees, dat de melk en de boter van met dit gras ge- 

 voerde koeien van inferieure qualiteit zouden zijn, is on- 

 gegrond gebleken. Voor hooibereiding achten velen het 

 minder geschikt, daar het zwart hooi leveren zou. Vol- 



