— 42S — 



geas anderen is dat een praatje. De in ons herbarium be- 

 waarde exemplaren zijn geelbruin, niet zwart. 



Eischen^ die hei gras aan klimaat en bodem stelt. 



Van nature groeit het gras op ziltig-drassigen grond. 

 Het is dus de aangewezen grassoort voor dergelijke ter- 

 reinen. Men acht het in Australië zeer geschikt om vochtige 

 gronden, rivieroevers en dergelijke terreinen te bedekken, 

 daar het snel groeit, overblijvend is, overstroomingen ver- 

 dragen kan, met zijn wortels eu wortelstokken den grond 

 bijeenhoudt en bovendien groote voederwaarde heeft. Proe- 

 ven zijn er op Java, voor zoover mij bekend, nog niet 

 mee gedaan. Het zou wel de moeite waard zijn, ze te nemen. 



Verdere bijzonderheden. 



Vijanden heeft dit gras, voor zoo ver mij bekend, niet; 

 ik heb er nooit plantaardige of dierlijke parasieten op 

 waargenomen. Voor toezending van eventueel gevonden 

 vruchten houd ik me zeer aanbevolen. 



7. Paspaliim sanguinale. Lmk. Illustrations I, 176. (Zie 

 Plaat X). 



Behalve dezen naam heeft het gras nog meer dan 50 

 andere wetenschappelijke namen. De meest gebruikelijke, 

 ook in onze [Indische literatuur nog al eens te vinden 

 namen zijn: Digitaria ciliaris Willd.- Digitaria digitata, 

 erythroblephara, Pes avis en priiriens Büse- Digitaria san- 

 guinalis Scop.- Digitaria urochloides Büse- Panicum ciliare 

 Retz, consanguineum Kunth, f%zYato Hook., emiwewsSTEUD., 

 heieranthum Hookfil., Pes avis Hook., pruriens Trim., 

 mnguinale L. (non Koorders). 



De soortnaam sanguinale beteekent bloedrood en zal wel 

 slaan op de roode kleur, welke halmen, bladeren en aren 

 van dit gras in Europa bijna altijd, op Java dikwijls heb- 

 hen. Een andere, mijne inziens vrij zotte, verklaring is 

 deze, dat de Duitsche knapen elkanders neuzen met de 

 aren tot bloedens toe zouden prikken. Hoe ze dat moeten 



