— 433 — 



vruchten zijn 2 a 2^12 m. M. lang. Ze worden in groote 

 boeveelheid voortgebracht. 



Bloeitijd : 



Het geheele jaar door kan men bloeiende exemplaren 

 vibden. 



Verbreiding : 



Dit gras is een ware cosmopoliet. Men vindt het vrij 

 wel in alle tropische, sabtropische en gematigde streken, 

 ook in Nederland hoewel het daar lang niet algemeen is. 

 Op Java is het van Bantam tot Banjoewangi, van de 

 Noord- tot de Zuidkust verbreid, van af het zeestrand tot 

 op 2000 M. zeehoogte. i) 



Bij voorkeur groeit het gras op akkers en in tuinen, mits 

 deze niet drassig zijn. Op polowidjovelden, in minder goed 

 schoon gehouden thee-, koffie- en Hevea-tuinen, mits niet 

 te zwaar beschaduwd, kan men het vaak in ontzaglijke 

 hoeveelheid vinden. Maar ook andere standplaatsen neemt 

 het voor lief. Op verwaarloosde erven, langs spoorbanen, in 

 djatibosschen, op zonnige of althans niet te zwaar bescha- 

 duwde grasvelden, kan men het niet zelden aantreffen. 

 Maar het liefst groeit het, het weligst ontwikkelt, het 

 snelst verbreidt het zich toch op akkers. Doordat het niet 

 diep wortelt, behoort het niet tot de kwaadaardige onkrui- 

 den. Maar het moet beteugeld worden, wil het niet door 

 snellen groei den geheelen bodem dicht overdekken. 

 Economische literatuur: 



Agricultuml Gazetie N.S. Wales H (1891), 173. 



Dekker, Voederstoffen p. 22, 24, 25, 28, tab. 7a. 



DuTHiE, Foddergrasses of Northern India, p. 12 (als 

 Panicum sanguinale). 



Indische Mercuur^ 1902, p. 681. 



Kew Bulletin of miscellaneous Information, 1894, 886. 



Sturm, Flora von Deutschland, Hl, 40. 



1) Ooit van dit gras wo-dt in Teysmannia XXIir, 767 medegedeeld, 

 dat het, te Nongko djadjar, g'-oeit en bloeit als in Europa. Voorwaareen 

 belangrijk nieuwtje. 



