- 464 - 



d3 geslachten zoowel als uit die tot de soorten, om zijn 

 bewering te staven, dat ook hier grove fouten in menigte 

 zijn aan te wijzen, dat vaak kritiekloos, onoordeelkundig 

 van anderen is overgenomen, kortom dat aan deze sleutels 

 nergens ernstige eigen arbeid besteed is, waardoor het 

 boek ver beneden de matigste verwachtingen blijft, die 

 men van een Exkursionsflora zou mogen koesteren. 



Yeel erger nog acht B. het reusachtige aantal onjuist- 

 heden in de verbreidingsopgaven. Ze alle te vermelden, 

 ware een onbegonnen werk. B. doet hier en daar een greep 

 en rangschikt zijn opmerkingen in een alphabetische 

 „Lijst van onjuiste groeiplaatsopgaven", die omstreeks de 

 helft van zijn brochure beslaat. Op een zeer ergerlijke 

 tekortkoming meent hij vooraf te moeten wijzen. „Zon- 

 derling is het daarbij, dat Koorders 7tooit de vindplaatsen 

 over het hoofd ziet, waar hij zelf wat ingezameld heeft, doch 

 uitsluitend die, waar anderen wat gevonden hebben, vooral 

 ais die anderen thans nog aan het Herbarium verbon- 

 den ambtenaren zijn". Inderdaad vindt men onder de opmer- 

 kingen van B. telkens en telkens weder voorbeelden aange- 

 haald, die dit verwijt volkomen schijnen te rechtvaardigen- 



Een paar opeenvolgende nummeis van de lijst laten wij ^ 

 ter kenschetsing van het geheel, hier onverkort volgen. 



„Acanthiis vohibilis Wall. 



Java: Am Meeresstrande. 



De plant is nog nooit op Java gevonden. 



Aesch/jnomene indica L. 



Salzhaltige Sümpfe der Ebene; sehr trockene, sonnige 

 Berghiinge auf dem Tengger bei Ngadisari urn 2000-2300 

 m. ü M. Das erwühnte Hochgebirgsmaterial (^cZs, Tosari- 

 pflanzen, No. 79) erhielt ich nicht zur Revision und es 

 bleibt die Bestiramung deshalb unsicher. 



Aeschynomene indica is een der gewoonste on- 

 kruiden van braakliggende, drassige of vochtige rijstvelden 



