— 570 — 



worden. In den Westmoesson, als het voldoende regent, 

 kan men ze spoedig aan hun lot overlaten; bij zonnig weer 

 moeten zij in de eerste dagen op het midden van den dag 

 beschut worden. 



Somtijds hebben de planten een gebrek, dat ze minder 

 geschikt maakt om in vakken of op randen geplant te 

 worden; zij bloeien n.1. niet altijd gelijk, en het is voor 

 vakplanten een eerste vereischte, dat zij niet alleen mild 

 bloeien, maar verder, dat er op een bepaalden tijd veel bloe- 

 men te gelijk open zijn; zonder dat, wordt het effect gemist- 

 Voor snijbloemen hebben ze groote verdienste, men plant 

 ze daarom liever uitsluitend voor dat doel, op lange vakken^ 

 in de volle zon, evenals in den groententuin. 



De volgende soorten worden hier gekweekt: 



Boltonia asteroides L'Hérit. S5monym met B. glastifolia 

 L'Hérit. De 10—12 mM. lange lintbloempjes zijn rose- 

 lila gekleurd, en wel zoodanig, dat ze aan den voet lichter van 

 kleur zijn dan aan het einde, terwijl de pas opengegane 

 bloemen donkerder getint zijn dan de oudere. De buis- 

 bloempjes zijn geel. 



Al die samengestelde bloempjes vormen te samen een 

 groote losse pluim. 



De bladeren zijn enkelvoudig, lijnvormig, gaafrandig en 

 afwisselend. De plant wordt als hij bloeit 1 M. hoog. 



Het vaderland van dezen sierlijken bloeier is N. Amerika. 



E. incisa Bentii. De ongeveer 10 raM. lange lintbloempjes 

 zijn wit gekleurd en niet zoo talrijk als de eerstgenoemde. 

 De buisbloempjes zijn geel. Daar de pluimen van deze soort 

 aanmerkelijk kleiner zijn dan eerstgenoemde, wordt de 

 plant ook niet zoo hoog. 



De bladeren zijn enkelvoudig, min of meer spatel vormig, 

 de rand is aan de bovenzijde gezaagd, verder gaaf ; de stand 

 is afwisselend. 



Waar de blaadjes van de vorige soort glad zijn, zijn 

 ze bij deze min of meer dun behaard. 



De plant is afkomstig uit Siberië. 



