— 575 — 



onder lichte schaduw groeit en bloeit, zoo ook de witbloemige 

 met een rood hartje: Imp. latifolia L. 



Na dien tijd zijn er nog meerdere mooie Impatiens, zoowel 

 door het invoeren van nieuwe, als door het hybridiseeren van 

 reeds bestaande soorten verkregen. In Teysmannia 1908, pag. 572 

 werd o.a. Imp. Oliveri besproken, waarvan toen in de Revue 

 Horticole no. 8, 1908, een fraaie afbeelding voorkwam. De plant 

 had werkelijk groote verdienste, zoowel door krachtigen groei, 

 milden bloei, als door de groote licht lila-roze bloemen. 



Imp. Herzogii overtreft laatstgenoemde soort in verscheiden 

 opzichten. Zeer mooi is de oude Imp. Hawkeri BuLL., door de 

 firma Bull reeds in 1886 ingevoerd. Het is een laagblijvende 

 plant, waarvan de blad- en bloemstengeis eenigszins rood be- 

 haard zijn; de groote bloemen hebben een warme karmijnroode 

 kleur. De plant verloor weldra de algemeene belangstelling, 

 omdat zij te gevoelig was voor het klimaat en daar alleen in de 

 warme kas gekweekt kon worden. 



In een uitvoerige beschrijving van Imp. Herzogii K. SCHUM. in 

 Botanical Magazine 1911 stond, dat in Noord N. Guinea nog 

 slechts twee soorten voorkomen, n.1. Imp. Hawkeri en Imp. 

 Herzogii. Laatstgenoemde soort werd het eerst in cultuur ge- 

 bracht door Sir F.W. MOORE, Directeur van den Botanischen 

 tuin van Glasnevin in Dublin; hij had de zaden ontvangen van 

 Dr. Schlechter uit Duitsch N. Guinea. Sedert dien tijd zijn de 

 zaden verspreid. Men meende in het begin met eene variëteit 

 van Imp. Hawkeri te doen te hebben. 



Toen echter na den eersten bloei vier doosvruchtjes geoogst 

 werden, waaruit 100 planten verkregen werden — wel een bewijs 

 van de vruchtbaarheid dezer soort — , bleek zij de eerstgenoemde 

 verre te overtreffen. Op eene vergadering van 13 Juni 1912 

 van de Société nationale d'Horticulture de France verkreeg zij 

 een eervolle onderscheiding. De verkorte beschrijving van Imp. 

 Herzogii K. Schum. luidt als volgt: 



Het is een kruidachtige, vleezige plant, die tot circa 80 cM. 

 of iets hooger opgroeit; alle deelen zijn onbehaard; zij is sterk, 

 vertakt, de jeugdige takken hebben, evenals de blad- en bloem- 

 stengeis, een min of meer roode tint. 



De bladkransen bestaan uU 5 a 7 blaadjes, de bladschijf is 

 elliptisch-lancetvormig, toegespitst aan den top; de bladnerven 



Teysmannia 1913. 39. 



