— 576 — 



zijn van den bovenkant min of raeer ingedrukt en komen aan 

 de onderzijde van het blad uit de bladmassa. 



De bloemen komen gewoonlijk ten getale van 6 a 7 uit de oksels 

 te voorschijn. De kelk is roodgekleurd, driebladig; de beide 

 uiterste blaadjes zijn puntig, 15 mM. lang, het middelste is 

 smaller en langer en aan het ondereinde voorzien van een z. g. 

 spoor, die dun en lang, hoornvormig, ongeveer 7 cM. lang is. 

 De bloemkroon is vermiljoenrood, aan den voet met een kar- 

 mijnrooden rand, de bloemblaadjes zijn ongelijkvormig; de beide 

 onderste zijn breed en liggen tot op de helft hunner lengte over 

 elkaar. De 5 meeldraden hebben korte stijlen en vergroeide 

 roode helmknoppen. 



Tegelijk met- Imp. Oliveri op vakjes uitgeplant, bleek Imp. 

 Herzogii het duidelijk van eerstgenoemde soort te w^innen. De 

 planten van laatstgenoemde soort groeiden krachtiger en bloeiden 

 veel milder, de kleur der bloemen was schitterend. 



Hetgeen de plant nog geschikter voor ons maakt, is, dat zij 

 meer warmte noodig heeft dan de meeste andere Impatiens- 

 soorten van deze groep; evenals deze moet zij wat lichte scha- 

 duw hebben. 



Een aantal soorten van deze groep zijn door den bekenden 

 reiziger WiLSON uit de binnenlanden van China meegebracht. 



Een paar jaar geleden werden in het Kew Bulletin zes soorten 

 beschreven, thans bestaan er 170; onder de nieuw gevondene 

 behoort ook Imp. tortisepala met groote gele bloemen. 



Revue Horticole, no. 1. 1913. h.w. 



