- 582 — 



worden en ondergaat alleen in de balen nog een geringe nafer- 

 mentatie. 



Bulletin of the Imperial Institute of London, 1913 blz. 319. 



d. V. 



WETENSCHAPPELIJKE PROEFVELDEN. 

 VERSLAG OVER HET JAAR 1912. 



In deze Mededeeling worden de resultaten van de verschil- 

 lende bemestingsproeven, welke een voortzetting van de in 1911 

 (Mededeeling I) genomen proeven vormen, besproken, terwijl 

 tevens enkele opmerkingen worden gemaakt over de bacterie- 

 ziekte bij katjang tan ah. 



De conclusies mogen hier medegedeeld worden. 



De gedurende twee jaren genomen bemestingsproeven hebben 

 de volgende resultaten gegeven. 



I. Bij maïs vertoonde het phosphorzuur van dubbelsuper- 

 phosphaat de dubbele werking van dat van thomasphosphaat 

 of Perlisguano (Verslag 1911 blz. 17). 



II. Bij maïs was het phosphorzuur van beendermeel onge- 

 veer even goed opneembaar als dat van dubbelsuperphosphaat, 

 terwijl de stikstof van het beendermeel moeielijk opneembaar 

 bleek te zijn. (Verslag 1911 blz. 17). 



III. Maïs is gevoelig voor phosphorzuur; stalmest werkte niet 

 veel. (Verslag 1911 blz. 17, verslag 1912 blz. 44). 



IV. De proeven met cassaven wezen uit, dat deze planten 

 vooral voor stikstofbemesting gevoelig zijn. (Verslag 1912 blz. 15). 

 Het uitstrooien van de meststoffen over het geheele veld had 

 beter effect dan het bemesten in een cirkeltje om den stek heen. 



V. De gebruikte katjangsoorten bleken zeer dankbaar voor 

 stalmest- of boengkilbemesting. (Verslag 1912 blz. 25 en 31). 



VI. In 't algemeen waren de katjangsoorten gevoelig voor 

 phosphorzuurbemcsting. (Verslag 1911 blz. 33 en 40, 1912 blz. 25). 



VII Bij geen der genomen proeven bleek het toevoegen van 

 organische stoffen, stalmest of boengkil, aan de kalibemesting 

 een beter effect van deze laatste te veroorzaken. 



VIII. Van de gebruikte planten schijnt alleen sereh (Andropo- 

 gon Nardus) gevoelig voor kalimeststoffen te zijn. 



