— 635 — 



in elk geval is ze nog nooit met zekerheid op Java gevon- 

 den. Men kan haar gemakkelijk herkennen aan de kleine 

 aartjes, welke hoogstens IJ mM. lang worden, terwijl ze 

 bij Isachne australis een lengte van 2| a 3 mM. bereiken. 

 RoTH, de auteur der soort, zegt uitdrukkelijk: Spiculae 

 magnitudine seminis Brassicae^ d.i. aartjes zoo groot als een 

 mosterdzaad. Blijkbaar is hier het in de pharraacopee 

 opgenomen zaad van trassica nigra bedoeld: dit zaad nu 

 heeft een lengte van 1 — \\ mM. 



Wel geeft Dr. KooROERsiu zijn Exkursionsflora I, 123 op, 

 dat Isachne müiacea door hem zou zijn ingezameld, doch 

 (ie beide door hem geciteerde nummers, 31392 /3 en 36353 /3, 

 hebben géén aartjes van l—U mM. lang, hoeveel hij dat te- 

 recht als kenmerk der soort opgeeft, doch van 2J—2| mM. 



Het verder door hem geciteerde nummer 34:567 ,5 van 

 Palaboean, dat hij op pagina 1113, regel 19 van onder 

 ,,mit Zweifel" tot Isachne müiacea brengt en 18 regels 

 verder wederom „mit Zweifel" tot Isachne javana^ i^ nóch 

 de eene, nóch de andere soort, het is zelfs in het geheel 

 geen Isachne^ doch een Panicum. 



Aan Isachne australis Bro"wn werd door Nees in zijn her- 

 barium de naam van Isachne javdna gegeven, in Miquel's 

 flora vindt men het vermeld onder dien naam, welke dus als 

 synonym van I. australis moet worden opgevat. De plant 

 echter, welke door Hooker in de Flora of British India VU 

 als Isachne javana wordt beschreven, is blijkbaar een 

 gansch andere soort. Dr. Koorders, die onder de Javaansche 

 soorten ook als afzonderlijke soort Isac/mejayawa vermeldt, 

 heeft niet opgemerkt, dat de door Miquel en de door Hooker 

 onder dien naam beschreven planten in geenen deele iden- 

 tiek geacht mogen worden. 



Isachne australis is vroeger ook herhaaldelijk als een 

 soort van Fanicum beschreven. Men vindt het gras onder 

 de namen Panicum antipodum Spreng; Panicum atróuirens 

 Tkin en Panicum batdvicum Steud. vermeld. 



