— 647 — 



Opmerkelijk is het, dat altijd — althans in alle door 

 mij onderzochte monsters — een bepaald bijmengsel is aan 

 te treffen, nl. reuk- en smaaklooze vruchtjes, die door Dr. 

 Smith herkend werden als afk omstig van een Plantago- 

 soort, waarschijnlijk van PL d^iatoÜESF., die in Eng.-Indië 

 voorkomt. Deze vrachtjes hebbon ongeveer de grootte van 

 de d j i n t e n-korrels, maar een geheel andere gedaante ; ze 

 bestaan uit een vliezigen vruchtwand, die op een uitsprin- 

 gende n ring gemakkelijk openbarst, en waarin twee 

 bruine, schuitvormige zaden met de holle zijde tegen 

 elkaar liggen. Dikwijls zijn de vruchtjes opengegaan, zoo- 

 dat de zaadjes en stukken van den vruchtwand los wor- 

 den aangetroffen. Met zekerheid kan worden aangenomen, 

 dat d e vermenging met deze Plantago-Yïuchtjes in Engelsch- 

 Indië plaats heeft en niet hier te lande, daar, naar Dr. 

 Smith mij meedeelde, Plantago-soovten met 2-zadige vrucht- 

 jes op Java niet gevonden worden^). 



Dat deze vaste verontreiniging alleen aan slordigheid 

 bij de behandeling van den oogst te wijten zou zijn, laat 

 zich niet onderstellen; men moet hier wel aan opzettelijke 

 vervalsching denken. 



Kwaad doen de Plantago-vïachties overigens niet, be- 

 halve dan, dat ze, geheel waardeloos zijnde, voor d j i n t e n 

 verkocht worden. 



Over een ander, niet altijd, maar toch zeer dikwijls voor- 

 komend bijmengsel wordt hierachter uitvoerig gesproken. 



Verder kunnen in deze „eerste qualiteit" dj in ten, 

 behalve een massa steeltjes, nog onderscheidene vreemde 

 vruchtjes of zaden te vinden zijn, die echter in gering 

 aantal voorkomen en er blijkbaar toevallig in zijn geraakt. 



Uit het voorafgaande blijkt wel, dat zelfs de beste dj in ten 

 van den handel hier te lande ver van zuiver en zindelijk 

 is. Het spreekt voorts van zelf, dat, hoe langer dit product 



1) Een andere Plantago-soovt is op Java o- a. bekend onder de na- 

 en daoenki oerat, d. sendok, mëloh kiloh, sangka- 

 boewah. In Holland spreekt rnen van Kweegbree". 



men 



