— 658 — 



DE BRAZILIAANSCHE ROOKMETHODE EN HAAR 



INVLOED OP DE RUBBER. 



In het „Journal d' Agriculture tropicale" gaat Cayla na, waar- 

 aan het toegeschreven moet worden, dat de Pararubber beter 

 is dan de meeste plantagerubber. 



Ten deele moet dit toegeschreven worden aan den hoogeren 

 leeftijd van de boomen in Brazilië. Deze factor is echter niet 

 van zoo grooten invloed als het verschil in de bereidingswijze. 



De hoedanigheid van „Para hard cure," zooals die aan de markt 

 komt, is het resultaat van drie verschillende factoren, en wel 

 van de chemische stoffen, die bij het berooken daarop hebben 

 gewerkt, van de physische voorwaarden, waaronder dit berooken 

 plaats heeft gehad, en van mechanische invloeden, die zich later 

 hebben doen gelden. Eene nauwkeurige analyse van de bestand- 

 deelen, die de rook bevat, bestaat nog niet. De seringueiros geven 

 als rookmateriaal de voorkeur aan de zaden van bepaalde palm- 

 soorten (Attalea, Maximiliana, Eiiterpe), dan aan harshoudende 

 houtsoorten; pas in de laatste plaats gebruiken zij nat, groen 

 hout. Maar hoewel, door gebrek aan de eene of andere van deze 

 stoffen, het voor het berooken gebruikte materiaal in de verschil- 

 lende streken van Brazilië zeer verschillend is en ook dezelfde 

 seringueiro niet altijd hetzelfde materiaal gebruikt, is de gepro- 

 duceerde rubber toch overal even goed. Het schijnt dus, dat elke 

 rook de benoodigde bestanddeelen bevat, dat dus de keuze van 

 het rookmateriaal onverschillig is. 



Als physische factor komt in aanmerking de warmte van de 

 rook, die eveneens het hare tot de coagulatie bijdraagt. De tem- 

 peratuur van de rook bij de Braziliaansche werkwijze bedraagt 

 vlak bij de te coaguleeren rubber 72—80» C. De rubber zelf wordt 

 niet zoo warm, daar een gedeelte van de warmte voor het ver- 

 dampen van het water verbruikt wordt. 



Na het coaguleeren ziet de rubber er geelachtig wit uit. De 

 elasticiteit ervan is zeer gering en de geheele massa nog vrij 

 plastisch. Langzamerhand wordt het volume onder uitpersing van 

 water kleiner, terwijl de oppervlakte bruin en op het laatst zwart 

 wordt, ten gevolge van eene oxydatie. Door het inkrimpen van de 

 rubber doen zich eigenaardige mechanische factoren gelden, die 

 een direct gevolg zijn van de wijze, waarop de rubber is bereid. 

 Zooals men weet, komt de rubber uit Brazilië voor het grootste 



