— 682 — 



1911 en 1912 kreeg ik telkens eenige tientallen vruchten 

 van het boompje, meer niet. 



Nu werden in den loop van het vorige jaar eenige 

 slijpsteenen in de onmiddellijke nabijheid van het boompje 

 geplaatst. 



Wat die slijpsteenen met het boompje te maken hebben, 

 zal men hooren: 



Hunne aanwezigheid werd aanleiding dat er dikwijls 

 een tiental jongens, koelies of anderen bij het boompje 

 stonden, hunne beurt afwachtende om hun grasmes of 

 kapmes te slijpen. Zeer dikwijls gebeurt het, dat die 

 messen met .de punt of den scherpen kant tegen den boom 

 geslagen worden, waardoor de bast langzamerhand het 

 aanzien heeft gekregen van een zeer bergachtig landschap 

 op een reliefkaart. 



Dit jaar plukte ik ongeveer 1000 mooie vruchten van 

 den boom en op het oogenblik zitten er naar matige 

 schatting 4000 kleine vruchtjes (pentils) aan. 



Een groote djeroekaanplant, waarbij minstens een hon- 

 derdtal boompjes, die reeds eenige jaren geleden flink 

 vruchten hadden kunnen dragen, bracht zeer weinig op 

 tot nadat ik een dertigtal van de grootste vlak bij den 

 grond „ringde" (tèrës) en ze daardoor 4: een decimeter bast 

 ontnam, een goot van ruim een voet diep op 1 meter 

 afstand van de boomen groef en deze goot met mest 

 vulde. Een half jaar later oogstte ik meer dan ik ooit 

 te voren gedaan had, maar toch nog niet veel. 



Eenige maanden geleden liet ik van de grootste boompjes 

 van onderen wat van den bast afnemen (omstreeks Vi 

 van den omtrek van den stam en tot een lengte van + 

 10 centimeter) en wat hooger liet ik flink in den stam 

 kappen of hakken (een twintigtal sneden van twee a vier 

 railimeter diep). 



Op het oogenblik staan ruim 50 boomen in bloei. Zij 

 zitten zoo vol bloesem, dat het zeer waarschijnlijk is, 

 dat zij te zamen een dertig duizend vruchten zullen 



