— 707 — 



ver zich hiermede), terwijl Java gaat tot 2000 Ib. per acre. 



Door het plukken wordt de plant opgewekt om weer 

 nieuwe loten te vormen, die ontspruiten uit de knoppen 

 in de oksels der bladeren. Een plant, die men laat door- 

 groeien zonder ze te plukken, kan zeven tot acht loten 

 voortbrengen ; wordt ze echter geplukt, dan is het aantal 

 veel grooter. In Br. Indië wordt om de zeven of tien da- 

 gen geplukt, zoodat er twintig tot dertig keeren in het 

 seizoen geplukt wordt. Men plukt niet vóórdat de loten 

 9 in. lang zijn en minstens zes bladeren dragen, het kep- 

 pelblad niet meegerekend; de eerste pluk dient hoofdzake- 

 lijk als stimulans voor de plant. Men plukt verder, als op 

 Java, verschillend naar gelang men gewoon, fijn of grof plukt. 



Ofschoon het commercieele succes van de theecultuur 

 voor een groot gedeelte van de zorg en het onderhoud 

 der tuinen afhangt, mag ook de fabricatie niet uit het oog 

 verloren worden. Nooit toch zal men van goed blad door 

 een slordige bewerking goede thee kunnen maken. 



Volgens Schrijver is de fermentatie de hoofdzaak bij de 

 theebereiding; de voorafgaande bewerkingen dienen slechts, 

 om de fermentatie voor te bereiden. Er volgen dan de 

 verschillende punten, naar welke de thee beoordeeld wordt; 

 tevens wordt er bij aangegeven, hoe deze eigenschappen 

 van de thee ontstaan gedurende de fabricatie. Zoo wordt 

 van de geur van de thee, gezegd, dat die afhankelijk is 

 van aetherische oliën, welke echter nog niet volkomen 

 bekend zijn. Of het werk van van Romburgh den Schrijver 

 bekend was, betwijfel ik, daar beweerd wordt, dat de ae- 

 therische olie uit de thee aan de lucht verharst, wat door 

 VAN RoMBüEGH togongesproken wordt. De kracht of de 

 z. g. „pungency" wordt toegeschreven aan de onveranderde 

 looistof, nl. de niet geoxydeerde ; de groene thee zou dus 

 meer looistof moeten bevatten dan de gewone zwarte 

 thee. De kleur wordt als gevolg beschouwd van de oxy- 

 datie-producten van de looistof, waardoor dan de zwar- 

 te thee meer kleur geeft dan de groene. Het z. g. 



