— 714 — 



overleg zou gebeuren en het tweede te grof. Dit laatste 

 kan wel eens het geval zijn, maar men mag dit toch niet 

 als algemeen waar aannemen. Als export over 1912 

 wordt opgegeven 61438.000 Ib. Hiervan komt 57 % op de 

 markt van Londen. Ook wordt in de laatste jaren veel 

 naar Australië Rusland en China uitgevoerd. Schrijver 

 denkt, dat het niet gewenscht is, de bevolkingscultuur 

 in de hand te werken, daar hierdoor de kwaliteit der 

 Javathee achteruit zou gaan. 



Men kan zich slechts moeilijk een denkbeeld vormen 

 van de productie in China, daar men geen gegevens heeft 

 van de consumptie in het land zelf. Wat echter den uit- 

 voer betreft," daarin is een groote afneming te constateeren 

 wat voor een groot gedeelte is toe te schrijven aan de 

 afneming van den uitvoer naar Noord-Amerika, Engeland 

 en zelfs Rusland. In 1864 was de uitvoer uit China nog 

 97% van de wereldproductie, terwijl deze in 1911 slechts 

 24% bedroeg. Toch werd er in laatstgenoemd jaar nog 

 1463000 pikol uitgevoerd. 



De Chineesche manier van theefabricatie is zeer verschil- 

 lend van die van Br. Indië, Ceylon en Java. Eigenlijke 

 ondernemingen zijn onbekend en de thee wordt verbouwd 

 op kleine velden van enkele acres. Men werkt slechts gedu- 

 rende eenige maanden, zoodat er drie tot vier keer per jaar 

 geplukt wordt. Verder wordt de geheele fabricatie nog 

 met de hand gedreven. Men heeft wel dikwijls getracht, 

 meer moderne methodes in te voeren en in 1905 bezocht 

 een Chineesche commissie Br. Indië en Ceylon om de kwes- 

 tie te bestudeeren, maar tot nu toe hebben deze maatre- 

 gelen geen tastbare resultaten gehad. 



Om zwarte thee te maken wordt het geplukte blad uit- 

 gespreid op bamboe rakken en daar eenige uren gelaten, 

 soms ook in de zon. Een werkman verzamelt ze dan en 

 slaat ze licht met de hand totdat ze slap worden, waarna 

 ze op hoopen verzameld worden en weer eenige uren zoo 

 gelaten. Dit moet overeenstemmen met het verflenzen, 



