— 716 — 



welriekende bloe.npjes vermengd, die er dan in blijven. 



Van Japan wordt beweerd, dat de thee in de negende 

 eeuw aldaar van ait China ingevoerd werd. In het 

 midden en het Zuiden van Japan heeft men de voornaamste 

 theedistricten; men bereidt er voornamelijk groene thee en 

 de jaarlijksche productie wordt geschat op 70000000 Ib. 

 De Vereenigde Staten van Noord-Amerika zijn de beste 

 afnemers; ze verbruiken ongeveer de helft van de totale 

 productie. 



Behalve dat de thee verbouwd wordt als in China, heeft 

 men ook groote ondernemingen. Bemesting wordt er toege- 

 past, raaar overigens zijn er nog vele dingen, die sterk af- 

 wijken van" de moderne methodes. Zoo plant men de thee 

 in heggen en niet als afzonderlijke planten. 



Het zorgzame snoeien wordt er niet toegepast behalve dan 

 eens om de tien jaar, maar in plaats daarvan worden de 

 heggen na het plukken met een schaar bewerkt. Men 

 plukt drie tot vier keer per jaar en dan zeer grof, want 

 men neemt gewoonlijk vijf en meer bladeren. In het 

 district Uji is het gewoonte, de thee te doen groeien onder 

 schaduw en daartoe zet men op bepaalde afstanden bamboe- 

 palen ie den grond en maakt daarover een geraamte, 

 waarover dan stroomatten gelegd worden. De zoo geculti- 

 veerde thee wordt beschouwd als van een superieure 

 kwaliteit, en alleen in het land zelf verbruikt. (Het is wel 

 opvallend, dat deze thee, die onder schaduw groeit, bekend 

 is om haar fijne kwaliteit.) 



In Japan maakt men gebruik van sommige machines, 

 die ook op Ceylon voor het bereiden van groene thee 

 dienen. Zoo wordt ook eerst het blad gestoomd en daarna 

 gerold, maar hierin is verschil, want men tracht in Japan 

 steeds een lang naaldvormig uiterlijk aan het gerolde blad 

 te geven. Daartoe rolt men in ijzeren pannen, die boven 

 een houtskoolvuurtje verwarmd worden; daarna lolt men 

 op baraboetafels met den voet en daarna weer in de pannen. 

 Het gedurende het stooraen van het blad opgenomen water 



