DORENLOOZE CACTUS. 



Op blz. 487 vlg. van dezen Jaargang is, naar aanleiding 

 van een artikel van den Heer R. Maurenbrecher, te 

 Tjipaganti nabij Bandoeng, in het Weekblad voor Indië, 

 het onderwerp „Dorenlooze Cactus" ter sprake gebracht. 

 Dat het hier thans wederom wordt aangeroerd, is toe te 

 schrijven aan het feit, dat de Heer M. de goedheid had, 

 mij op mijn verzoek eenig materiaal voor onderzoek van 

 de door hem gekweekte OimnticCs te zenden. 



Ik ontving nl. zoowel van „Santa Rosa" als van „Fresno" 

 een stengellid van een maand oud (hier verder aan te 

 duiden resp. als S. R. I en Fr. I), voorts van S. R- nog een 

 van IJ maand (3. R. H), van Fr. een van 2 mnd. (Fr. H); 

 bovendien van elk een zeer jong lid — ouderdom 6 dagen — , 

 ieder afzonderlijk zorgvuldig in papier gewikkeld; eindelijk 

 nog spiritus- materiaal, waarover nader. 



Wat de uitwendige eigenschappen betreft, zij al dadelijk 

 opgemerkt, dat men hier inderdaad te doen heeft met 

 planten, die den naam „doreuloos" verdienen. Op de boven 

 aangehaalde plaats in Teysmannia werd gewag gemaakt 

 van een „dorenlooze Cactus" in de buurt van Meester- 

 Cornelis, die insgelijks geen eigenlijke dorens bezit, maar 

 welks zeer jonge stengelleden op de bladkussens fijne 

 haartjes dragen, die bij aanraking jeuk veroorzaken, doch 

 bij verderen groei spoedig afvallen. Van zulke haartjes 

 nu was bij de zeer jonge stengelleden van S. R. en Fr. 

 nagenoeg niets te ontdekken; een enkel fijn stekeltje hier 

 en daar, maar deze vallen, naar de Heer M. mij schreef, 

 op den leeftijd van omstreeks een maand van zelf af. i) 



1) Opmerkelijk is liet, dat bij op mijn erf uitgeplante stekken van de 

 Meestersche plant de jonge loten, die zich na eenigen tijd er aan ontwikkelden. 



