— 747 — 



om den geheelen eierenvoorraad tot ontwikkeling te bren- 

 gen en te doen afzetten. 



Het groote verschil in hinderlijkheid voor den mensch 

 tusschen mannetjes en wijfjes zal wellicht in verband 

 staan met den bouw der monddeelen. Men heeft waar- 

 genomen, dat mannelijke muskieten — b. v. de mannelijke 

 gelekoortsmuskiet, Stegomya fasciatia — wel zweetdroppel- 

 tjes bij den mensch opslurpen; bloed slurpen kunnen zij 

 niet, daar hun snuit te zwak is om de menschelijke huid 

 te doorboren. De beter toegeruste wijfjes zijn langzamer- 

 hand echter bloed boven zweet gaan verkiezen en bevinden 

 zich daar blijkbaar zeer goed bij. 



Bij bloedzuigende vliegen daarentegen zijn het zoowel 

 de mannetjes als de wijfjes, die ons en onze huisdieren 

 met hun steek lastig vallen. 



Typisch is het verschil in stand tusschen de gewone 

 kamervliegen en de steekvliegen: de gewone vlieg zit bij 

 voorkeur met den kop naar beneden tegen den wand, de 

 steekvliegen met den kop naar boven. 



Ook de wantsen worden niet vergeten. 



In Amerika is in de laatste jaren een nieuwe wants {Conor- 

 hinus) als plaag opgetreden. Het dier is in volwassen staat 

 veel grooter dan de bedwants, wordt tot 2 cM. lang, leefde 

 vroeger in kippenhokken, zocht later de paardenstallen op en 

 schijnt zich nu meer en meer bij de menschen te nestelen. 



Even merkwaardig is de overgang op den mensch van 

 een mijt (Pediculoides), die vroeger bekend stond als vijand 

 van graanmotlarven, en waarschijnlijk door middel van met 

 slecht stroo gevulde matrassen verbreid werd en zoodoen- 

 de kennis maakte- met menschenvleesch, waar het dier 

 zich op de wijze van de zandvloo inboort. 



Bijna alle gevaarlijke ziekten worden tegenwoordig ge- 

 acht, overgebracht te kunnen worden door insecten. Voor 

 pest is het bekend genoeg, voor typhus stelt men thans 

 de gewone huisvlieg verantwoordelijk, zelfs wordt deze 

 verdacht, cholera te kunnen overbrengen. 



