SA Neen 
Verder leveren de volgende streken bijzonder fijne vruchten; 
Millis in Sardinië, Soler op de Balearen, Sorento bij Napels, Mes- 
sina aan den voet van den Etna, zoo ook enkele punten van Grie- 
kenland en klein-Azië. 
Bijna al de variëteiten uit Europa, Afrika en Azië zijn sedert 
1870 in Californië ingevoerd en aangeplant en de cultuur gaat 
daar speciaal in Los Angelos een groote toekomst tegemoet. 
Japan produceert bij voorkeur mandarijntjes, die aan fraaie bos- 
schige planten groeien. 
In de groote steden van Europa, zooals te Parijs, kan men het 
geheele jaar door oranjeappelen krijgen, de oorzaak hiervan is, 
dat in verschillende landen de vruchten op verschillende tijden 
rijp worden. 
Te Blidah in Algiers begint de oogst reeds aanvang October, 
terwijl Italië en Spanje eerst later met hun vruchten aan de markt 
komen; ofschoon de djeroeks uit eerstgenoemde plaats van mindere 
kwaliteit zijn, behalen zij toch goede prijzen, zoolang zij de markt 
voor zich alleen hebben. 
Het is eigenaardig dat niettegenstaande de cultuur zeer is voor- 
uitgegaan en de aanvoer énorm vergroot is, de prijs in de laatste 
vijftig jaar niet veel lager is geworden. 
De oranjeboomen zijn niet kieskeurig wat den grond betreft. Zij 
houden niet van te kalkachtigen bodem, ook groeien zij slecht in 
zandgrond en in zware klei. Over het algemeen moeten zij zwaar 
bemest worden anders dragen zij kleine, onaanzienlijke vruchten. 
De vermeerdering geschiedt op verschillende wijzen, nl, door mid- 
del van zaad, stekken, marcotten (tjangkokan) of enten ; de eerste en * 
de laatste methode wordt het meest in praktijk gebracht. 
Over het algemeen wordt weinig gesnoeid; men neemt het doode 
hout en de waterloten weg, komen er echter te veel vruchten aan 
een boom, dan verwijdert men gewoonlijk een gedeelte daarvan 
opdat de overblijvende zich beter kunnen ontwikkelen. 
Met veel zorg worden de tuinen aangelegd; gewoonlijk maakt 
men plantkuilen van 1.50 M. breed en 0.60 M. diep, die gedeeltelijk 
met verganen mest of compost gevuld worden ; bloed en guano wor- 
den later als meststof gebruikt. Na de uitplanting wordt geïrrigeerd, 
hetgeen in den eersten tijd om de acht dagen herhaald wordt. Men 
hecht er groote waarde aan, dat de grond altijd open en poreus is, 
daarom verzuimt men niet de terreinen geregeld te bewerken en 
