gedragen worden, voldeden niet meer aan den smaak van velen. 
Men verviel toen in het tegenovergestelde uiterste en de 
3°, Enkelbloemige Dahlia’s kwamen in de mode. Omdat 
deze veel zaad voortbrengen en meestal ook hierdoor werden 
voortgekweekt, ontstond er een enorme verscheidenheid in de 
bloemen; allerlei kleuren, vooral gestreepte, kwamen voor den 
dag, zoodat men voor bouquetten en bloemwerken er veel 
gebruik van maakt; ook voor vakken zijn zij zeer geschikt, 
hoewel voor ons de volgende groep beter aan laatstgenoemd 
doel zal beantwoorden. 
4°, _Enkelbloemige Dwerg-Dahlia’s. Hieronder bestaat bijna 
even groote verscheidenheid als bij de pas genoemde, zij wor- 
den echter zelden hooger dan 50 cM. 
5e, Cactus-Dahlia’s, de tegenwoordige modeplanten onder 
de Dahlia’s. Vooral omdat de bloemen in bouquetten een artis- 
tiek effect hebben, wordt er zooveel werk van gemaakt; de 
bloembladeren zijn lang, puntig en van beneden opgerold, waar- 
door zij op sommige Cactus-bloemen gelijken. Ik heb ze in 
Indië nog niet gezien en toeh zouden ze hier waarschijnlijk 
evenveel opgang maken als in Europa, daar hier ook tegen- 
woordig aan bloemwerken veel gedaan wordt en zij zoowel 
om den fraaien vorm en de kleur als ook om de duurzaam- 
heid zoo bijzonder daarvoor geschikt zijn. 
Het is daarom nuttig er hier wat meer van te vertellen, 
te meer daar de Europeesche tuinbouwtijdschriften er uit- 
voerige opstellen aan wijden en er prachtige afbeeldingen van 
geven. 
De Duitsche „Gärtnerzeitung” geeft in de 7° aflevering van dit 
jaar een nommer uitsluitend over Cactus-Dahlia’s. Zoo komt er 
een stemming in voor over de vraag welke variëteiten het beste 
zijn voor snijbloemen; met bijna algemeene stemmen worden 
hiervoor genoemd van de oudere soorten: Mrs. A. Peart, wit; 
Matchless, zwartbruin ; Gloriosa, scharlakenrood ; Deliciosa, rose; 
John. H. Roach, zacht geel, ook Lady Penzance, eveneens geel, 
verkreeg een groot aantal stemmen. Onder de nieuwere wor- 
den genoemd Mabel Keith, Geo Marlow en Charlotte Deegen. 
