NN nn ens Neen 
EEN NED. IND. TUINBOUWVEREENIGING. 
In N°. 10-11 Jaarg. 8 van Teysmannia komt een stuk voor 
van den Heer WiaGMan getiteld: Vruchtenteelt, Veredeling van 
vruchtboomen. Over dit laatste onderdeel (?) vind ik niet 
heel veel, waarschijnlijk omdat er over hetgeen gedaan is, weinig 
te zeggen valt, en over hetgeen gedaan moest of kon worden nog 
veel, zoo niet alles, in de toekomst ligt. 
Een veredeling als van den Pisang zou ik uit een twinbouw- 
kundig oogpunt nauwelijks als zoodanig beschouwen. Zonder 
twijfel heeft de pisang zich in zooveel eeuwen zijn gewoonte 
om zaden voort te brengen afgewend, doordien hij over een 
andere voorttelingswijs kon beschikken, doch willen wij 
wachten totdat ook onze andere vruchtboomen zoo vanzelf zich 
veredelen, nu, dan schrijven wij, of beter schrijft men A° 2000 
en zooveel en zal het ons wel niet gegeven zijn van die veredelde 
Mangga's, Nangka’s enz. enz. te proeven. 
Wel heeft, zooals de Heer W. in bovenaangehaald opstel 
verhaalt, ’s Lands plantentuin eenige vruchtboomen uit andere 
landen ontvangen en voortgekweekt, ook zaden daarvan be- 
schikbaar gesteld, doch dit is wiet, wat men onder veredeling 
van vruchtboomen verstaat. ’sliaands plantentuin kan wel veel, 
maar kan niet alles doen. Op ’t particulier initiatief zou het 
hier dus aankomen. 
Van een Tuinbouwvereeniging in den geest van die, welke in 
Europa bijna overal bestaan, gesteld dat men leden kon krijgen, 
verwacht ik weinig heil. De belangstellenden en belanghebbenden 
toch, wonen voor ’t meerendeel niet in de steden doch ver 
verspreid in ’tgebergte of op de vlakten.- Var vergaderingen 
houden met lezingen, onderlinge bespreking van verkregen 
resultaten en het laten zien van mooie vruchten, groenten of 
